
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3
جلد سوم از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «شرائط ظاهری و باطنی ولیفقیه» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • لزوم اَعلَمیتِ مُفتی به کتاب خدا و سنّت رسول خدا و ائمه علیهمالسلام • تحقیقی پیرامون هویّت کتاب «مصباحالشریعه» • در فتوی، علاوه بر اجتهاد در علوم ظاهریه، صفای قلب لازم است • وحدت وجود از راقیترین اسرار آلمحمد علیهمالسلام • بیان احکام از جانب ائمه علیهمالسلام بر اساس ولایت کلیه و احاطۀ نفسانیه بوده است • از شرائط ولایت فقیه «هجرت به دارالإسلام» و «ذکوریت» • حُرمت سکونت و اقامت در بلاد کفر • عدم جواز دخول زنان در مجلس شوریٰ • تعیین ولیّ فقیه به نظر اهل حلّ و عقد است؛ نه اکثریت مردم • اکثریت مردم تابعِ منطق احساساند؛ نه منطق عقل • تفکیک قوای ثلاثه، مبدأش از ارسطو است • در حقوق، عدالت مطلوب است نه تساوی • هیچ مکتبی مانند اسلام حفظ حقوق اقلیّتها را ننموده است • جهاد در هر زمان واجب کفائی است، و باید زیر نظر ولایت فقیه باشد
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3
253أعُوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَیدِنَا مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّیبِینَ الطَّاهِرِینَ
وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدَآئِهِمْ أجْمَعِینَ مِنَ الآنَ إلَى قِیامِ یوْمِ الدِّینِ
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللَهِ الْعَلِىِّ الْعَظِیمِ
عرض شد: یكى از وظائف حكومت إسلام و ولایت فقیه، إنشاء و إیجاد امورى است كه در شرع مقدّس إسلام روى آن تكیه شده، و دین و مذهب بر أساس آنها استوار است؛ زیرا حكومت و دولت إسلام و ولایت فقیه، غیر از سائر ولایات و حكومات مىباشد.
منظور أصلى آن حكومتها، إیجاد تأمین داخلى و حفظ سرحدّات از دستبرد دشمنان آن قوم، و إیجاد وسائل رفاهى براى عموم، و تعلیم و تربیت آنها بر سنّتهاى بومى و روشهائى است كه با آن خو گرفته و انس دارند. اینها غایت آمال و أهداف دُوَلى است كه در عالم تشكیل مىشوند.
ولى حكومت إسلام یك خصوصیتى دارد و آن اینستكه: باید حاكمیت إسلام در آن به إجرا درآید؛ باید مردم را بر أساس دستوراتى كه در قرآن مجید و سنّت رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم وارد شده است تمشّى بدهد؛ و بر طبق همان آیاتى كه ذكر شد و تفسیرش هم گذشت: الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ1 ... باید در زمین نماز را بر پاى بدارد و
- صدر آيه ٤١، از سوره ٢٢: الحجّ
