ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

 دسته دوّم: أهل ذمّه هستند؛ همچون: كلیمیان و مسیحیان و زردشتیان كه داراى كتاب بوده و به خداوند معتقدند، ولى نظام إسلام را قبول ندارند؛ أمّا بودن زیر پرچم و ولایت إسلام را پذیرفته‌اند و از قوانین آن إطاعت مى‌كنند (خواه در كشور إسلام بدنیا آمده باشند، خواه از خارج آمده و تقاضا نموده‌اند كه در ذمّه إسلام و در پناه پرچم إسلام بسر برند).

 إسلام براى این گروه از طائفه غیر مسلمان تعهّد مى‌كند كه جان و مال و ناموس و دیانت و فرهنگ و أدب آنها را حفظ كند، و قوانین داخلى كشور را در میان آنها إجراء نماید، و حقوقى هم براى آنان قائل گردد، و آنها را در تمام شؤون تجارى و زراعى و صناعى و خدمات دولتى، غیر از پستهاى ولائى و ریاست، آزاد گذارد، و همانند مسلمانان به آنها آزادى در تمدّن و فرهنگ بدهد.

 و نیز آنها را از تجارتهاى محرّمه و ممنوعه شرعیه، كه بر مسلمانها حرام است، منع مى‌كند. و همچنین آنانرا از تحمّل وظیفه سنگین دفاع از حریم دولت و جهاد و مرزدارى معاف داشته و این وظیفه را بر عهده مسلمانان قرار مى‌دهد.

 در أحكام عبادى آنان را آزاد مى‌گذارد، ولى حقّ بناكردن كلیسا و كنشت به آنها نمى‌دهد. در هر یك از أحكام دیات و قصاص و جرائح و قتل و سائر موارد تعدّى و تجاوز، در رابطه با مسلمین، حقوقى براى آنها متناسب با خود جعل نموده است.

 خون آنها را بدون قیمت و ارزش ندانسته و هدر ننموده است؛ و بر أساس عقیده آنان به توحید و عدم عقیده آنها به نبوّت و خاتمیت پیغمبر، دیه آنان را تقریباً بقدر عُشر دیة مسلمان قرار داده است؛ در حالتى كه أساساً براى مشركین ارزشى قائل نبوده و خون آنها را هدر شمرده است.

 بنابراین، اختلاف بین این دو طبقه از أفرادى كه در سرزمین إسلام زندگى مى‌كنند، و تقسیم آنها به مسلم و ذمّى از ضروریات است؛ و إشكال كردن و