ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

أفراد را از باطن به جانب پروردگار سوق دهد؛ و همه آنها را أفرادى خدا شناس و متعهّد و هم پیمان با مواثیق إلهیه قرار بدهد. و خلاصه مربّى یك یك از أفراد امّت به سوى خدا بوده باشد. و این وظیفه‌اى است إلهىّ كه خداوند بر آنها معین كرده و مقرّر فرموده است.

 این است معنى عدالتى كه در بسیارى از آیات قرآن آمده است كه: پیغمبر آمده تا اینكه در بین مردم به عدالت رفتار كند. عدالت یعنى حقّ هر كس را به او دادن؛ و حقّ حیات یك فرد مسلمان این است كه او به خداى خود راه پیدا كند، و در أثر مرور زندگى راهش بسته نشود؛ و نیز مشكلات و موانع پیشرفت و تكامل از جلوى پاى او برداشته شود. مُعِدّات و شرائط رسیدن به كمال فردى (نه تنها در امور اجتماعى و سیاسى، بلكه در حركت فردى او هم بسوى خدا) براى او آماده و مهیا گردد تا اینكه به كمال مطلوب نائل آید.

 پس ولىّ فقیه در صورتى از عهده ذمّه همه امّت بیرون مى‌آید كه این معنى را تأمین نماید؛ در غیر اینصورت بجهت كوتاهى نمودن در برقرارى عدالت، در پیشگاه خداوند گرفتار است

مفاد آیه: وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ

 در آیه‌اى كه در بحث گذشته عرض شد خداوند مى‌فرماید: فَلِذلِكَ فَادْعُ وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ‌¹ بگو من از طرف پروردگارم مأمورم كه در میان شما به عدالت رفتار كنم.

 به عدالت رفتار كردن معنیش اینست كه تمام أفراد مجتمع به حقّ خودشان برسند. باید همه مسلمانان به حقّ خود برسند. مسلمان، یعنى شخصى كه إسلام آورده و به سوى مملكت إسلام هجرت كرده، و در دائره حكومت و ولایت إسلام زندگى میكند؛ این جزء أفراد كشور إسلام محسوب شده و باید ولىّ فقیه با او بر أساس عدالت رفتار نماید.