ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

إسلامى ممكن نیست مگر اینكه حاكم به این جهات اهتمام داشته و در صدد إیجاد این معنى در میان امّت مسلم باشد.

آیه: الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ ...

 در سوره حجّ آمده است: الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ¹.

 آن أفرادى كه لواداران حكومت إسلامند، و به آنها إجازه جنگ داده شده كه دفاع كنند و از حریم إسلام محافظت نمایند و حافظ بیضه إسلام باشند، كسانى هستند كه اگر ما آنها را در روى زمین متمكّن كنیم و قدرت ببخشیم، آنها این چهار أمر را انجام مى‌دهند:

 أوّل اینكه: إقامه نماز كنند. نه اینكه تنها خودشان نماز بخوانند؛ بلكه باید نماز خواندن را در كشور إسلامى إقامه كنند. باید مساجد را بنا كنند نه اینكه جلوى ساختن مساجد را بگیرند و بگویند: فقط مدرسه بسازید!

 ساختن مدرسه بجاى خود، ولى پایگاه أوّل مسجد است. و باید تمام أفراد جمعیت را در مساجد جمع كنند، و تمامى مساجد مملوّ از جمعیت باشد. و باید در هر محلّه‌اى مسجدهاى بزرگ ساخته شود و همه أفراد باید در مسجد شركت كنند، و نمازهاى پنجگانه در مسجد إقامه شود. و لازم است شخص ولىّ فقیه در مسجد جامع براى تمام أفرادى كه در آنجا حضور پیدا مى‌كنند نماز جماعت بخواند. و اصولًا تشكیل ولایت فقیه بدون إقامه نماز جماعت براى شخص ولىّ فقیه معنى ندارد.

 همه خلفائى كه بعد از پیغمبر آمدند، یكى از ضرورى‌ترین برنامه آنها إقامه صلوات در مواقع خود بوده است. حتّى خلفاء جور، همینكه وقت نماز فرا مى‌رسید، از ضرورى‌ترین كارها دست بر مى‌داشتند و به مسجد جامع مى‌رفتند و نماز مى‌خواندند و بر مى‌گشتند.

 پس اقامه نماز در محیط و جامعه إسلامى، و مردم را به نماز و آداب آن