ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

كنند و در میان خود به عدالت رفتار نمایند؛ و بر یكدیگر ظلم و جور و ستم روا ندارند و حقّ همدیگر را نبرند؛ به نوامیس یكدیگر تجاوز نكرده، و به أموال هم تعدّى نكنند؛ و خلاصه قیام معنوى و قیام مادّى به قسط و عدل ـ من جمیع الجهات ـ در میان مردم تحقّق پیدا كند؛ و مردم در میان خود بر أساس عدل و داد رفتار كنند.

 و بعد مى‌فرماید: ما آهن را براى مردم فرو فرستادیم كه در آن، بأس و شدّت و سختى است؛ أمّا منافعى هم براى مردم دارد. و براى اینكه خداوند بداند و بشناسد و امتحان كند آنهائى را كه با این آهن در سایه پیغمبر به آن حضرت كمك مى‌كنند.

 یكى از فوائد نزول آهن (یعنى إیجاد و إجازه تصرّف در آن) در میان مردم این است كه مردم به حقّ قیام كنند؛ شمشیر و نیزه و تیر درست كرده در دست بگیرند و به كمك و یارى پیغمبران بشتابند؛ و در زیر پرچم آنها با معاندین كارزار نموده آنان را كشته، و متجاوزین را از بین ببرند؛ و غدّه‌هاى سرطانى را كه تمام جامعه را مبتلا به سرطان مى‌كند، از بیخ و بُن بر كنند! و این فائده آهن است.

 و ما هیچ پیغمبرى را نفرستادیم إلّا اینكه براى او ربّیونى فرستادیم. یعنى أفراد پاك و پاكیزه و إلهى، و تربیت شدگان بدست او و مربّیان بشر، كه اینان در ركاب او مجاهده كرده و با كفّار جنگ نمودند. اینها همه از فوائد آهن است.

 آهن، یعنى حكومت؛ یعنى ولایت فقیه. پس اگر خداوند پیغمبر بیاورد و آهن نداشته باشد، پیغمبرى را آورده است كه ضامن إجرا ندارد. مگر اینكه تشكیل حكومت دهد؛ و حكومت یعنى آهن.

 سپس ابن كثیر مى‌گوید:

 وَ فِى الْحَدِیثِ: إنَّ اللَهَ لَیزَعُ بِالسُّلْطَانِ مَا لَا یزَعُ بِالقُرْءَانِ (وَزَعَ یزَعُ وَ یزِعَ وَزْعًا فُلانًا وَ بِفُلانٍ: کفَّهُ وَ مَنَعَهُ) أىْ لَیمْنَعُ بِالسُّلْطَانِ عَنِ ارْتِکابِ الْفَواحِشِ وَ الآثامِ ما لا یمْتَنِعُ کثیرٌ مِنَ النّاسِ بِالْقُرْءَانِ وَ ما فیهِ مِنَ الوَعیدِ الاکیدِ وَ التَّهْدیدِ