ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

أفراد متمرّد و متجاوز را گوشمالى داد.

 آزادى براى شخص متمرّد و متجاوز، مانع آزادى أفراد بى گناه و مظلوم مى‌باشد. و این موجب مى‌شود كه أبوسفیانها و أفراد همداستان و هم مسلك آنها، سلمانها و أبوذرها را در میان بیابانها متوارى كنند؛ خَبّاب بن أرَت‌ها را با بدن برهنه در میان بیابانهاى پر ریگ و سنگستان داغ حجاز بخوابانند و آنها را شكنجه كنند؛ و بدنهاى آنها را مجروح نمایند و بر روى زخمهاى آنها نمك بپاشند! بطورى بدنهاى اینها عجیب بود كه بعد از چندین سال كه خبّاب بن أرَت را نزد عمر آوردند، عمر از او خواست كه مواضع شكنجه را نشان دهد؛ خبّاب بدنش را برهنه كرده، پشت خود را نشان داد؛ عمر از بلاهائى كه بر سر اینها آورده بودند مبهوت شد.

 حضرت تقاضا مى‌كند كه خدایا، به من حكومتى بده تا بتوانم با آن حكومت، این دین و قانون تو را در میان مردم إجرا كنم.

 ابن كثیر، در تفسیر این آیه مى‌گوید كه قتاده گوید:

روایت وارده از قتاده در تفسیر: وَ اجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً

 إنَّ نَبىَّ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَیهِ (وَ ءَالِهِ) وَ سَلَّمَ، عَلِمَ أنْ لاطاقَةَ لَهُ بِهَذا الامْرِ إلّا بِسُلْطانٍ؛ فَسَأَلَ سُلْطانًا نَصیرًا لِکتابِ اللَهِ وَ لِحُدودِ اللَهِ وَ لِفَرآئِضِ اللَهِ وَ لإقامَةِ دینِ اللَهِ. فَإنَّ السُّلْطانَ رَحْمَةٌ مِنَ اللَهِ؛ جَعَلَهُ بَینَ أظْهُرِ عِبادِهِ. وَ لَوْلا ذَلِک لَأَغارَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ، فَلا کلَ شَدیدُهُمْ ضَعیفَهُمْ.

 بدرستیكه پیغمبر خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم دانست كه براى إجراى أمر نبوّت و إبلاغ رسالت خود، طاقت ندارد مگر به سلطانى و قدرتى از طرف خداوند، با حكومت و تشكیلاتى كه از طرف پروردگار به او عنایت شود (سلطنت از سلطان، به معنى قدرت است، نه به معنى پادشاهى و سرافسرى).

 وَ اجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً، یعنى قُدْرَةً و ابَّهَةً. یعنى سلطانى كه مرا در این راه نصرت و یارى كرده، بتواند دین پروردگار را گسترش بدهد.

 پیغمبر مى‌دانست كه حتماً باید از طرف خدا سلطنت و قدرتى برسد؛