
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3
جلد سوم از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «شرائط ظاهری و باطنی ولیفقیه» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • لزوم اَعلَمیتِ مُفتی به کتاب خدا و سنّت رسول خدا و ائمه علیهمالسلام • تحقیقی پیرامون هویّت کتاب «مصباحالشریعه» • در فتوی، علاوه بر اجتهاد در علوم ظاهریه، صفای قلب لازم است • وحدت وجود از راقیترین اسرار آلمحمد علیهمالسلام • بیان احکام از جانب ائمه علیهمالسلام بر اساس ولایت کلیه و احاطۀ نفسانیه بوده است • از شرائط ولایت فقیه «هجرت به دارالإسلام» و «ذکوریت» • حُرمت سکونت و اقامت در بلاد کفر • عدم جواز دخول زنان در مجلس شوریٰ • تعیین ولیّ فقیه به نظر اهل حلّ و عقد است؛ نه اکثریت مردم • اکثریت مردم تابعِ منطق احساساند؛ نه منطق عقل • تفکیک قوای ثلاثه، مبدأش از ارسطو است • در حقوق، عدالت مطلوب است نه تساوی • هیچ مکتبی مانند اسلام حفظ حقوق اقلیّتها را ننموده است • جهاد در هر زمان واجب کفائی است، و باید زیر نظر ولایت فقیه باشد
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3
177مرض در قلب شنونده بنماید و او را به طمع بیندازد، كه نگاه و نیت سوء درباره این زن كند، نسبت به او إشكال دارد؛ ولیكن نسبت به زنهاى دیگر إشكال ندارد!
یعنى بگوئیم: خداوند خواسته است فقط زنهاى پیغمبر را حفظ كند، أمّا اگر سائر زنهاى امّت دستخوش هر هوى و هوسى بشوند إشكال ندارد!
آیا كسى مىتواند بگوید: فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ1 اختصاص به زنان پیامبر دارد؟!
از این گذشته زنهاى پیغمبر ضعیفتر از سائر زنها در عقل و درایت نبودند تا آنكه حكمِ قرار و استقرار در بیت و عدم خروج، اختصاص به آنها داشته باشد. و سائر زنها أقوى از آنها نیستند تا اینكه حكم عدم قرار و تصدّى و ولایت و خروج، مختصّ به آنها باشد.
از همه اینها گذشته ما مىبینیم قرار در بیوت و نشستن در خانه و خانه دارى كردن، اختصاص به زنهاى پیغمبر ندارد. ممنوعیت در موارد عدیدهاى مثل: جهاد، جمعه، جماعات، حضور عند القبر مع الجنازه و غیر اینها، هم شامل زنهاى پیغمبر شده است و هم شامل سائر زنها، و اختصاص به زنان پیغمبر نداشته است.
و ما مىبینیم در زمان خود پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم، و در زمان خلفاء، حتّى یك مورد پیدا نشد كه زنها را أمر به خروج، و یا متصدّى حكومت و ریاست كرده باشند.
اعتراض عامّه مسلمین به عائشه در خروج، به ادّعاى طلب صلاح
حتّى در یك مورد كه هم عائشه علیه أمیر المؤمنین علیه السّلام خروج كرد، مورد مذمّت و نكوهش أفراد بسیارى حتّى در زمانهاى بعد قرار گرفت؛ البتّه نه فقط بجهت جنگ با علىّ علیه السّلام، بلكه از این جهت كه تو زن هستى و وظیفهات خروج از بیت نبوده است؛ چرا از خانه بیرون آمدى!؟
- قسمتى از آيه ٣٢، از سوره ٣٣: الاحزاب
