
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3
جلد سوم از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «شرائط ظاهری و باطنی ولیفقیه» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • لزوم اَعلَمیتِ مُفتی به کتاب خدا و سنّت رسول خدا و ائمه علیهمالسلام • تحقیقی پیرامون هویّت کتاب «مصباحالشریعه» • در فتوی، علاوه بر اجتهاد در علوم ظاهریه، صفای قلب لازم است • وحدت وجود از راقیترین اسرار آلمحمد علیهمالسلام • بیان احکام از جانب ائمه علیهمالسلام بر اساس ولایت کلیه و احاطۀ نفسانیه بوده است • از شرائط ولایت فقیه «هجرت به دارالإسلام» و «ذکوریت» • حُرمت سکونت و اقامت در بلاد کفر • عدم جواز دخول زنان در مجلس شوریٰ • تعیین ولیّ فقیه به نظر اهل حلّ و عقد است؛ نه اکثریت مردم • اکثریت مردم تابعِ منطق احساساند؛ نه منطق عقل • تفکیک قوای ثلاثه، مبدأش از ارسطو است • در حقوق، عدالت مطلوب است نه تساوی • هیچ مکتبی مانند اسلام حفظ حقوق اقلیّتها را ننموده است • جهاد در هر زمان واجب کفائی است، و باید زیر نظر ولایت فقیه باشد
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3
14بر همین أساس است كه بسیارى از بزرگانِ از علماءِ ما رضوان الله علیهم، این عبارات را از حضرت صادق علیه السّلام دانستهاند؛ و توصیه كردهاند كه آن كتاب را پیش خود داشته باشید و به آن عمل كنید؛ زیرا كه داراى چنین مزایائى است!
کلمات سیّد ابن طاووس، محمّد تقی مجلسی، شهید ثانی، ابن فهد حلّی، فیض کاشانی، ملاّمهدی نراقی، إبراهیم کفعمی، محمّد باقر مجلسی پیرامون «مصباح»
أوّلین كسى كه بر حسب تفحّص، به این كتاب توصیه فرموده است، السّید الاجلّ علىّ بن طاووس، متوفّى در ششصد و شصت و چهار هجرى است، این بزرگ مرد در كتاب «أمان الاخطار»1 گوید:
وَ یصْحَبُ المُسافِرُ مَعَهُ کتابَ «مِصْباحِ الشَّریعَةِ و مِفْتَاحِ الْحَقیقَةِ» عَنِ الصّادِقِ عَلَیهِ السَّلامُ. فَإنَّهُ کتابٌ لَطیفٌ شَریفٌ فى التَّعْریفِ بِالتَّسْلیک إلَى اللَهِ جَلَّ جَلالُهُ وَ الإقْبالِ عَلَیهِ، وَ الظَّفَرِ بِالاسْرارِ الَّتى اشْتَمَلَتْ عَلَیهِ.
مىبینید كه: ایشان این كتاب را قاطعاً به حضرت صادق علیه السّلام نسبت داده است و مىگوید: «مسافر باید همیشه با خودش یك كتاب «مصباح الشّریعة» كه از حضرت صادق علیه السّلام وارد شده است، و كتاب شریف و دقیقى است در راه سلوك إلى الله و إقبال به سوى خداوند سبحانه و تعالى، و دست یافتن به أسرارى كه این كتاب بر آنها مشتمل است، در سفر داشته باشد!».
از جمله أفرادى كه این كتاب را تأئید كردهاند؛ جناب آخوند ملّا محمّد تقى مجلسى علیه الرّحمه است كه در مجلّد آخر از شرح نفیس خود بر كتاب «من لا یحضره الفقیه» مىگوید:
وَ عَلَیک بِکتَابِ «مِصبَاحِ الشَّریعَة»؛ رَواهُ الشَّهیدُ الثَّانى رَضِىَ اللَهُ عَنْهُ بِإسْنادِهِ عَنِ الصَّادِقِ عَلَیهِ السَّلامُ؛ وَ مَتْنُهُ یدُلُّ عَلَى صِحَّتِه.
«یعنى متنش دلالت مىكند كه: از حضرت صادق علیه السّلام است (و نیازى به كنجكاوى و كنكاش از سندش نداریم).
- «الامان مِن أخْطارِ الاسْفار و الازْمان» طبع نجف، باب ٦، فصل ٧، ص ٧٨
