ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

أعُوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَیدِنَا مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّیبِینَ الطَّاهِرِینَ

وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدَآئِهِمْ أجْمَعِینَ مِنَ الآنَ إلَى قِیامِ یوْمِ الدِّینِ

وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللَهِ الْعَلِىِّ الْعَظِیمِ

روایات معصومین علیهم السّلام از جهت ارتقاء معانى در مراحل متفاوتى واقعند

 روایاتى كه از أئمّه معصومین صلوات الله و سلامه علیهم أجمعین وارد شده است بر یك نَسَق نیست، و از جهت مضمون و مُحتوى در درجات مختلف قرار دارد. بعضى از آنها داراى معانى ساده‌اى بوده و قابل فهم براى عموم است؛ و بعضى معانى دقیقتر؛ و بعضى دقیق‌تر تا بجائى كه در بعضى از آنها مسائل حِكمیه و إلهیه غامضه‌اى است كه جز أوحدىّ از ناس نمیتواند آنها را إدراك كند.

 مزیت كلمات أئمّه علیهم السّلام بر سائر عبارات، فقط مزیت از جهت لفظ و عبارت، و از جنبه فصاحت و بلاغت نیست؛ بلكه از جهت سُموّ معنى و عُلوّ مفاد، و ارتقاء حقیقت مَغزى و مفهومى كه در آنها هست با سائر كلمات أفراد تفاوت دارد.

 بسیارى از كوته بینان أهل ظاهر و زمره‌اى از أخباریین در این مسأله به اشتباه افتاده‌اند و خیال مى‌كنند: كلمات أئمّه كلماتى است كه مزیت آن تنها حسن عبارت است؛ و لذا قابل فهم براى همه هست. بناءً علیهذا مى‌گویند: أخبار را كه در دست داریم، همه چیز داریم؛ و دیگرچه نیازى به علوم عقلیه و علوم حكمیه مى‌باشد؟! آنچه هست در خانه أهل بیت است، و تجاوز از این