ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

شاهد گفتار ماست.

 وَ قَالَ عَلَیهِ السَّلامُ لِعَبْدِ اللَهِ بنِ الْعَبَّاسِ وَ قَدْ أَشَارَ إلَیهِ فِى شَىْ‌ءٍ لَمْ یوَافِقْ رَأْیهُ عَلَیهِ السَّلَامُ: لَک أَنْ تُشِیرَ عَلَىَّ وَ أَرَى؛ فَإنْ عَصَیتُک فَأَطِعْنِى!¹

 عبد الله بن عبّاس در مسأله‌اى از مسائل، رأى خود را به حضرت أمیر المؤمنین علىّ علیه السّلام إظهار نمود و آن موافق با نظر حضرت نبود (گویا عبد الله بن عبّاس خیلى به عقل و درایت و نظریه خودش اطمینان داشت، و مى‌خواست رأى خودش را بر أمیر المؤمنین علیه السّلام تحمیل كند).

 حضرت به او میفرماید: من باید با شما مشورت كنم، أمّا بعد از اینكه مشورت كردم، رأى، رأى من است. و اگر شما را به نزد خود طلبیدم و براى مشورت از شما نظر خواهى كردم، این بدان معنى نیست كه رأى شما را عِدل رأى خود قرار داده‌ام؛ أبداً!

مشورت پیامبر، مقدّمه است براى تصمیم گیرى در رأى نهائى خود

 اگر پیغمبر أكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم با صد هزار نفر هم مشورت كند، آراء آنها هرگز معادل با رأى پیغمبر نخواهد بود. رأى، رأى پیغمبر است.

 آنها نمى‌توانند بگویند: ما پنج نفریم و پیغمبر یك نفر. ما پنج رأى مخالف پیغمبر داریم و پیغمبر باید تابع ما باشد؛ چون أكثریت با ماست!!

 وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ‌².

 اى پیغمبر، با مردم و با أصحابت در هر أمرى كه اتّفاق مى‌افتد مشورت كن، أمّا رأى، رأى توست و نسبت به آراء آنها حقّ عمل ندارى.

 فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ‌. وقتى كه مشورت كردى و مطلب برایت روشن شد، آنچه به نظر خودت آمد، بر آن تصمیم بگیر و عمل كن، و توكّل بر خدا بنما!

 مشورت، رأى گیرى و انتخاب رأى أكثریت نیست. مشورت، براى