ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

أعُوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ

بِسْمِ اللَهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَیدِنَا مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّیبِینَ الطَّاهِرِینَ

وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدَآئِهِمْ أجْمَعِینَ مِنَ الآنَ إلَى قِیامِ یوْمِ الدِّینِ

وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللَهِ الْعَلِىِّ الْعَظِیمِ

 ولایت فقیه ثبوتاً داراى شرائطى است: أعلمیت بِأمْر الله، أورعیت، أقوائیت، ذكوریت، بلوغ، كمال عقل، هجرت بسوى دار الإسلام، و تشیع و إسلام هم كه أمرى واحد است. البتّه از بعضى روایات هم استفاده مى‌شود كه: ولىّ فقیه نباید از أولاد زنا باشد.

مفاد آیه: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌، و آیه: قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ

 حال در مقام إثبات، ولىّ فقیه از كجا و چگونه موجودیت پیدا مى‌كند و راه إیصال به او چگونه است؟ طریق إیصال، منحصر است به تشخیص أهل فنّ و خُبره؛ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.¹

 در هر موضوعى از موضوعات، إنسان باید به خبره آن فنّ مراجعه كند، تا یقین حاصل نموده و از شكّ و تردید بیرون آید. زیرا فقط أهل خبره آن موضوع را مى‌شناسند، نه همه مردم. آن ظرائف و دقائق و درجات عالیه كه در نفس فقیه است، أبداً مردم به آن راه ندارند. مردم جز صورت چیز دیگرى نمى‌بینند؛ و جز نمائى از ظاهر، مطلب دیگرى إدراك نمى‌كنند. هر كس ظاهرش آراسته‌تر و فریبنده‌تر و جالب‌تر باشد، مردم به او گرایش پیدا مى‌كنند. آن دقائق و رقائق