ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

 فَالْتَفَتَ النَّبِىُّ صَلَّى اللَهُ عَلَیهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّم إلَى أَصْحَابِهِ بِوَجْهِهِ کلِّهِ، ثُمَّ قَال: هَلْ سَمِعْتُمْ مَقَالَةَ امْرَأةٍ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْ مَسْأَلَتِهَا فِى أَمْرِ دِینِهَا مِنْ هَذِهِ؟!

 «حضرت چهره مبارك خود را تماماً به سوى أصحاب برگرداندند و گفتند: آیا شما تا به حال شنیده‌اید گفتارى از زنى كه در أمر دینش، و در مسأله‌اى از مسائل مذهبش، پاكیزه‌تر و طیب‌تر و منطقى‌تر و نیكوتر از گفتار این زن باشد؟!»

 فَقَالُوا: یا رَسُولَ اللَه! مَا ظَنَنَّا أَنَّ امْرَأةً تَهْتَدِى إلَى مِثْلِ هَذَا! «عرض كردند: یا رسول الله! أصلًا ما كه نشنیده‌ایم بجاى خود، گمان هم نمى‌كردیم این دقائق به فكر زنى برسد، و زنى بتواند به این خصوصیات پى ببرد»!!

أَنَّ حُسْنَ تَبَعُّلِ إحْدَاكُنَّ لِزَوْجِهَا وَ طَلَبَهَا مَرْضَاتَهُ وَ اتِّبَاعَهَا مُوَافَقَتَهُ، یعْدِلُ ذَلِكَ كُلَّهُ

 فَالْتَفَتَ النَّبِىُّ صَلَّى اللَهُ عَلَیهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ إلَیهَا، ثُمَّ قَالَ لَهَا: انصَرِفِى أَیتُهَا الْمَرْأةُ، وَ أَعْلِمِى مَنْ خَلَّفَک مِنَ النِّسَآء: أَنَّ حُسْنَ تَبَعُّلِ إحْدَاکنَّ لِزَوْجِهَا وَ طَلَبَهَا مَرضَاتَهُ وَ اتِّبَاعَهَا مُوَافَقَتَهُ یعْدِلُ ذَلِک کلَّهُ. فَأَدْبَرَتِ الْمَرْأةُ وَ هِىَ تُهَلِّلُ وَ تُکبِّرُ اسْتِبْشَارًا.¹

 «رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم متوجّه آن زن شده و فرمودند: اینك برو (اى زنى كه آمده‌اى و چنین پیغامى را آورده‌اى!) و به آن زنانى كه تو را به عنوان نماینده و پیك و قاصد فرستاده‌اند و پشت سر تو در انتظار پاسخ به سر میبرند، به همه آنها خبر بده كه: بهتر شوهردارى كردن شما، و دنبال رضا و طلب خواسته‌هاى شوهر بودن، و در امور، متابعت و موافقت او را نمودن، ثوابى به شما مى‌دهد كه معادل با تمام أجرهائى است كه خداوند براى مردان قرار داده است.

 (یعنى آن مرد كه در مرز، مرابط است و شب تا به صبح نمى‌خوابد و مرز را نگه مى‌دارد، و زن او در خانه خوابیده است و بچّه‌ها را نگهدارى مى‌كند، عین همان ثواب را براى او محسوب خواهند نمود. شوهر در میدان جنگ است، پیكار مى‌كند، گرسنگى تحمّل مى‌كند، عرق مى‌ریزد، دست و پایش