ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3
جلد سوم از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «شرائط ظاهری و باطنی ولیفقیه» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • لزوم اَعلَمیتِ مُفتی به کتاب خدا و سنّت رسول خدا و ائمه علیهمالسلام • تحقیقی پیرامون هویّت کتاب «مصباحالشریعه» • در فتوی، علاوه بر اجتهاد در علوم ظاهریه، صفای قلب لازم است • وحدت وجود از راقیترین اسرار آلمحمد علیهمالسلام • بیان احکام از جانب ائمه علیهمالسلام بر اساس ولایت کلیه و احاطۀ نفسانیه بوده است • از شرائط ولایت فقیه «هجرت به دارالإسلام» و «ذکوریت» • حُرمت سکونت و اقامت در بلاد کفر • عدم جواز دخول زنان در مجلس شوریٰ • تعیین ولیّ فقیه به نظر اهل حلّ و عقد است؛ نه اکثریت مردم • اکثریت مردم تابعِ منطق احساساند؛ نه منطق عقل • تفکیک قوای ثلاثه، مبدأش از ارسطو است • در حقوق، عدالت مطلوب است نه تساوی • هیچ مکتبی مانند اسلام حفظ حقوق اقلیّتها را ننموده است • جهاد در هر زمان واجب کفائی است، و باید زیر نظر ولایت فقیه باشد
مرتب سازی:
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3
122...1
یارى كنند.
بعضى ولایت را در این آیه بمعنى إرث تفسیر كردهاند
وَ قیلَ فى التَّوارُث؛ و بعضى گفتهاند: مراد، ولایت در توارث است؛ از جهت اینكه إرث میبرند. (و این از ابن عبّاس و حسن و مُجاهد و قُتاده و سُدىّ نقل شده است2 چون در صدر إسلام رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] طبرىّ، صاحب کتاب «أسرار الإمامة» و «کامل بهائىّ» او نيز از مازندران بوده، و تا سنه ٦٩٨ حيات داشته است، و وى را بايد طبرى گفت.
٣- طَبْرِسِىّ: أبو علىّ فَضْل بن حَسَن بن فَضْل صاحب تفسير «مجمع البيان» و طَبْرِس، معرَّب تَفْرِش است که شهرى است بين قم و کاشان و اصفهان. او از أهل تفرش بوده است؛ سپس در مشهد سناباد طوس متوطّن بوده و پس از آن در سنه ٥٢٠ به سبزوار رفته، و در شب عيد أضحى در ماه ذو الحجّة الحرام از سنه ٥٤٨ رحلت نموده، و تابوت او را به مشهد مقدّس نقل و در قرب مسجد قتلگاه دفن کردند.
اين مرد از أعاظم رجال علم و أدب بوده، و در علم نحو و عربيّت بى نظير بوده است؛ کتب ديگرى غير از «مجمع البيان» دارد؛ و او را و فرزند و نواده او را- که خواهد آمد- بايد طَبْرِسِىّ گفت؛ که خطأً و اشتباهاً به طَبَرْسِىّ مشهور شدهاند. او را طَبْرِسِىّ بزرگ گويند.
٤- طَبْرِسِىّ: أبو نَصْر رضىّ الدّين الحَسَن بن الفَضْل بن الحَسَن صاحب کتاب جليل و شريف «مکارم الاخلاق» است. او فرزند صاحب تفسير «مجمع البيان» است؛ و مصادر رجال و تراجم تصريح کردهاند که: کان فاضلا فقيهًا محدّثًا جليلًا. او غير از «مکارم الاخلاق» کتب ديگرى هم دارد.
٥- طَبْرِسِىّ: أبو الفَضْل عليّبن الحَسَن بن الفَضْل بن الحَسَن صاحب کتاب «مشکوة الانوار» است. او اين کتاب را در تتميم و تکمله کتاب پدرش «مکارم الاخلاق» نوشته است.
و از آنچه ذکر شد، صاحب «مجمع البيان»: أبو علىّ فَضْل بن حَسَن، و فرزندش: أبو نَصْر حَسَن بن فَضْل، و نوادهاش: أبوالفَضْل علىّ بن حَسَن، تفرشى بودهاند؛ و همه آنان را در لقب بايد طَبْرِسِىّ گفت.
تراجم اين بزرگان در «روضات الجنّات» و «أعيان الشّيعة» و «الکنى و الالقاب» و «ريحانة الادب» آمده است. و در «لغت نامه دهخدا» راجع به کلمه طبرسىّ و استناد و انتساب آنان بحث مشبعى کرده است.
٦- طَبَرْسِىّ: حاج ميرزا حسين نورىّ بن العلّامة شيخ محمّد تقىّ نورىّ صاحب کتاب «مستدرک الوسآئل» و «نجم ثاقب» و «دار السّلام» و «لؤلؤ و مرجان» و کتب ديگر از أهل مازندران بوده است. و به همين مناسب خواهر زاده او شهيد مظلوم: آية الله حاج شيخ [ادامه در صفحه بعد] - «مجمع البيان» طبع صيدا، ج ٢، ص ٥٦١.
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] طبرىّ، صاحب کتاب «أسرار الإمامة» و «کامل بهائىّ» او نيز از مازندران بوده، و تا سنه ٦٩٨ حيات داشته است، و وى را بايد طبرى گفت.