ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

خطائى نیست.

 و علاوه بر این، در جمله: وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ‌، نمى‌فرماید: أوْحَینَآ إلَیهِمْ أنِ افْعَلُوا الْخَیرَاتِ‌، اینكه كارهاى خوب را بجا بیاورید، یا إقامه نماز كنید؛ بلكه نفس فعلِ خیرات را ما به آنها وحى كردیم؛ نماز را به آنها وحى كردیم؛ زكوة را به آنها وحى كردیم؛ یعنى وجودشان مصداق براى نماز و زكوة است.

 و این آیه بعد از ذكر حضرت إبراهیم: فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً¹ و قولهم: حَرِّقُوهُ وَ انْصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ‌² كه گفتند: حضرت إبراهیم را بكشید و آتش بزنید، آلهه شما را تِكّه تِكّه و قطعه قطعه كرده است، و نیز بعد از ذكر حضرت لوط و حضرت إسحق و یعقوب علیهم السّلام كه خداوند آنها را بعنوان نافله به حضرت إبراهیم عنایت كرد، آمده است و مى‌فرماید: وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا. بنابراین ضمیر «هُمْ» بر مى‌گردد به همین أنبیائى كه ذكر شده است.

 و این هدایتِ به أمر، همان علم حضورى است. و كسى كه خداوند او را از عالمِ أمر هدایت بكند، دیگر از علوم اكتسابى و أهواء و آراء و نیات و أباطیل مردم كه در آن حقّ و باطل از همدیگر جدا نشده و علم، علمِ صِرف و خالص نگردیده است، بى نیاز خواهد بود. و اینان از این عالم به عالم أمر، كه أمر پروردگار است هدایت مى‌شوند، و در آنجا هیچ شائبه بطلان و زَلَل و اشتباهى نیست.

 و نیز به مثابه آیه دیگر از قرآن است كه مى‌فرماید: وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنا يُوقِنُونَ‌³

 «ما از میان آنها أئمّه‌اى را قرار دادیم كه به أمر ما هدایت مى‌كنند، به علّت