ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

الضَّلالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ‌¹ پس قرآن كتاب حقّ است و إنسان باید از آن تبعیت كند؛ بنابراین قرآن معصوم است و مَصون.

 بعد مى‌فرماید: وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ‌؛ و از رسول هم إطاعت كنید! چرا؟ براى اینكه رسول معصوم است، خطا و گناه نمى‌كند؛ و در این صورت إطاعت از خدا و إطاعت از رسول خدا تناقض نیست؛ و إلّا اگر رسول خدا اشتباه مى‌كرد، خدا نمى‌توانست به ما بگوید كه: هم از قرآن تبعیت كنید و هم از رسول خدا؛ در حالتى كه بعضى اوقات رسول خدا اشتباه كند، و بر خلاف قرآن چیزى بگوید. طبعاً اینطور نیست.

 پس این كه مى‌گوید: «از خدا إطاعت كنید؛ و از رسول خدا إطاعت كنید.» معنى‌اش این است كه إطاعت رسول خدا از جهت مَصونیت و محفوظیت در همان ردیف إطاعت الله ـ كه إطاعت از آیات قرآن است ـ مى‌باشد؛ و این دو إطاعت در یك مَمْشى است. و رسول خدا هم، معصوم است؛ و این دو إطاعت، دو إطاعت متضادّه نیست.

 درباره اولى الامر هم مطلب همینطور است؛ یعنى به همان قسم كه مى‌گوید: از خدا و رسول خدا إطاعت كنید، مى‌فرماید: از اولى الامر هم إطاعت كنید. پس اولى الامر هم معصوم هستند؛ و أوامر آنها خلاف أوامر كتاب نیست؛ خلاف آیات الله نیست؛ و خلاف إطاعت رسول خدا نیست، چه از جنبه تشریع، و چه از جنبه خصوصیات أوامر ولائیه كه از ناحیه آنها صادر مى‌شده است.

 علیهذا این آیه إجمالًا دلالت مى‌كند كه: اولى الامر حتماً معصوم هستند؛ و خدا به سیاق واحد به ما أمر فرموده است كه ایشان واجب الإطاعه هستند؛ و شما باید از آنها إطاعت كنید.

مورد نزاع در تَنَازَعْتُمْ نمى‌شود شامل نزاع با أُولوا الامر در أمر ولایت باشد

 بعد مى‌فرماید: فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْ‌ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ‌. ـ چون