ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

مستطیع هستند، از چیزهائى است كه خدا بر عهده مردم گذاشته و بعنوان فریضه واجب فرموده است؛ و أمّا كیفیت حجّ و كیفیت عُمره و طواف خانه خدا (هفت شَوْط) و تمام خصوصیات و جزئیاتى كه در مسائل حجّ با كثرت شُعوب و مسائل آن آمده است، در قرآن مجید نیست؛ تمام اینها را رسول خدا معین و مشخّص كرده و دستور داده است؛ و خود در سَنه دهم از هجرت، حجّ بجا آورده و به مردم فرمود: ببینید من چگونه حجّ انجام مى‌دهم، شما هم به همین طریق عمل كنید. و هر جا هم كه مردم اشتباه مى‌كردند یا سؤالى داشتند از آن حضرت سؤال مى‌كردند، و پیغمبر جواب مى‌دادند.

 و نیز مواقیت را معین فرمودند، كه حُجّاج، إحرام حجّ را از این شش میقات ببندند. و بیان نمودند: أفرادى كه در فاصله دور زندگى مى‌كنند، ذلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرامِ‌¹، منظور آن أفرادى هستند كه مسافت آنها از خانه خدا بیش از شانزده فرسخ باشد؛ و همچنین سائر مسائل عدیده حجّ كه در قرآن بیان نشده است. در قرآن فقط از وجوب حجّ اسمى به میان آمده است؛ اینها بعهده پیغمبر است.

 و نیز مسائل أمر به معروف و نهى از منكر، و مسائل جهاد با تمام خصوصیات و جزئیات آن كه با حضور خود در جنگها، نحوه برخورد با مشركان و یهود و نصارى، یا مرتدّین و أموال آنان را بیان مى‌فرمودند. بیان و توضیح تمام این خصوصیات، راجع به تشریع رسول الله است.

 این معنى إطاعت از رسول الله است. پس رسول الله مُشَرِّع و مقید و مُحَدِّد و معین و مشخِّصِ حدود و ثُغور و تشخّصاتِ أحكام كلّى است كه در قرآن مجید آمده است.

 قسم دوّم: إطاعت از رسول خدا در أحكام وِلَائیه مى‌باشد، از نظر ولایت آن حضرت و إمامت او بر مردم؛ همچون منصوب نمودن فردى را بر إمارت