ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

رسول خدا، و اولى الامرى كه از شما هستند؛ پس اگر تنازع كردید در چیزى، آن را به سوى خدا و رسول برگردانید، اگر به خدا و روز قیامت إیمان دارید؛ این طریق، طریق پسندیده و اختیار شده‌اى است كه بازگشت و مرجعش بسیار خوب است؛ تأویلش خوب است.»

 یعنى اگر در این راه حركت كنید، عاقبت شما خیلى خوب خواهد بود و در مسیر اجتماع، از همه مواهب بهره‌مند و متمكّن مى‌شوید؛ و به آن محلّ و جائى كه از نقطه نظر سیر كمالى خود باید برسید، خواهید رسید!

 ما با این آیه استدلال بر ولایت معصوم نموده و استفاده خواهیم كرد كه: أُولوا الامر حتماً باید معصوم باشند. این آیه از آیات روشن و بارز قرآن مجید است كه أُولوا الأمر را منحصر به أئمّه أطهار علیهم السّلام مى‌داند و به عنوان ولایت، آنها را كه معصومند، واجب الإطاعه شمرده است.

إطاعتِ خدا پیروى قرآن، إطاعتِ رسول عمل به سنّت، و إطاعتِ اولى الامر در أحكام وِلائیه است

 تقریب استدلال بدین طریق است كه مى‌گوئیم: در آیه شریفه: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ‌، إطاعت خدا، متابعت از أحكام إلهیه‌اى است كه در قرآن كریم بیان شده؛ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ* عَلى‌ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ.¹

 إطاعت خدا، یعنى إطاعت از كتاب خدا و آیات خدا؛ هر جا از إطاعت پروردگار صحبت شد، مقصود إطاعت از آیاتى است كه بر پیغمبر در قرآن مجید نازل شده. این إطاعت خداست!

 و البتّه معلوم است كه قرآن مجید در تفاصیل و جزئیات امور، وارد نشده است، بلكه متعرّض كلیات و أحكام كلّیه است؛ مانند وجوب نماز، زكوة، حجّ، جهاد و غیرها، ولى خصوصیاتش بیان نشده است.

 و در أَطِیعُوا الرَّسُولَ‌، «و رسول را هم إطاعت كنید»، إطاعت رسول، به دو قسم مُنقَسِم مى‌شود:

 قسم أوّل: إطاعت در أحكام جزئیه‌اى است كه پیغمبر بیان