ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

كه ولىّ من خداست.» وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ‌¹ «خداوند ولىّ مؤمنان است.» ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا² «و این بعلّت آنست كه: خداوند مولاى آن كسانى است كه إیمان آوردند.» نِعْمَ الْمَوْلى‌ وَ نِعْمَ النَّصِيرُ³ «خداوند خوب مولائى و خوب یارى كننده‌اى است.» و اعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلى‌⁴ «خود را در عصمت و مَصُونیت خدا در آورید؛ زیرا كه او مولاى شماست؛ و خوب مولائى است.» قُلْ يا أَيُّهَا الَّذِينَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ‌⁵ «بگو (اى پیغمبر): اى كسانیكه طریقه یهودیت را اتّخاذ كرده‌اید، اگر چنین مى‌پندارید كه شما أولیائى براى خدا هستید غیر از مردم، پس تمنّاى مرگ كنید.» وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ‌⁶ «یعنى اگر آن دو زن (عائشه و حَفْصَه) علیه پیغمبر مُعین و همكار هم گردند، پس بدرستى كه خداوند مولاى پیغمبر است.» ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِ‌⁷ «و پس از آن به سوى خداوند كه مولاى حقّ ایشان است باز گردانیده مى‌شوند.»

 اینها آیاتى است كه راغب إصفهانىّ در «مفردات» بعنوان شاهد بر اینكه وَلِىّ‌و مَوْلَى‌در آنها به معنى اسم فاعل مى‌باشد ذكر نموده و سپس گفته است: و وَالِى‌كه در گفتار خداوند آمده است: وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ‌⁸ «از براى ایشان غیر از خدا هیچ والى‌اى نیست.» به معنىِ وَلىّ‌مى‌باشد؛ یعنى ایشان غیر از خدا هیچ ولِیى ندارند.

 سپس راغب، بسیارى از آیات قرآن را كه در آنها نام وَلِىّ‌برده شده، و نفى ولایت از غیر خدا نموده است، و نهى از اتّخاذ ولایت یهود و نصارَى، و ولایت دشمنان خدا كرده، و بسیارى از آیاتى كه در آنها مشتقّات این مادّه ذكر