
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1
جلد اول از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «حقیقت مسئلۀ ولایت و برخی فروع آن» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • معنای لغوی و اصطلاحی ولایت • تحلیل و تفسیر ولایت امام معصوم علیهالسلام • آیات و روایاتی که دلالت بر ولایت امام معصوم دارد • اتحاد ولایت امام معصوم با ولایت خدا • ائمه علیهمالسلام کیفیت اجتهاد را به شاگردان خود تعلیم میفرمودند • تبیین و توجیه برخی دستورات ائمه که در ظاهر، خلاف است • تحقیقی دربارۀ اوامر امتحانی • بحث و تحقیق دربارۀ سند و دلالتِ روایت مقبولۀ عمربنحنظله • جعل احکام بر اساس قضایای حقیقیه است، نه خارجیه • بحث پیرامونِ حجّیّت خبر ضعیف، محفوف به قرائن خارجیه
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1
192تُقَاتِلَنَّ إلَّا مَنْ قَاتَلَكَ1.
«از خدائى كه بناچار روزى او را ملاقات خواهى نمود بترس. ـ حال كه شمشیر در دست گرفتى و با سه هزار نفر حركت میكنى، نروى به آنجا و بكشى و فساد كنى! بلكه خدا را در نظر بگیر كه به لقا او خواهى رسید ـ و غیر از پروردگار مُنتهائى ندارى، بالاخره بایستى مُنتَهاى كار تو به خدا برسد، پس دست به جنگ نزن و قتال نكن، مگر با آن كسى كه با تو قتال كند.»
و نیز أمیر المؤمنین علیه السّلام وقتى كه ضربت خوردند، در وصیت مفصّلى كه به حضرت إمام حسن و إمام حسین و همه مؤمنین مىكنند، مىفرمایند: یا بَنِى عَبْدِ الْمُطَلِّبِ لَا أُلْفِینَّكُمْ تَخُوضُونَ دِمَآءَ الْمُسْلِمِینَ خَوْضًا! تَقُولُونَ: قُتِلَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ؛ أَلَا لَا تَقْتُلُنَّ بِى إلَّا قَاتِلِى!
«اى بنى عبد المطلّب، من نیابم شما را كه خَوض كنید، و فرو بروید در ریختن خون مسلمانها، و پیوسته بگوئید: أمیر المؤمنین كشته شد، أمیر المؤمنین كشته شد؛ آگاه باشید! نباید شما به خونخواهى من، كسى را بكشید مگر یك نفر، كه آن هم قاتل من است.»
انظُرُوا! إذَا أَنَا مُتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هَذِهِ، فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَةٍ.
«ببینید! اگر من از این ضربتى كه او به من زده است مُردم، او را یك ضربت بزنید، در مقابل آن ضربتى كه به من زده است. یك ضربت در مقابل یك ضربت.»
وَ لَا یمَثَّلُ بِالرَّجُلِ، فَإنِّى سَمِعْتُ رَسُولَ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَیهِ وَ ءَالِهِ (وَ سَلَّمَ) یقُولُ: إیاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ العَقُور2
«او را مُثله نكنید (قطعه قطعه نكنید، گوش و بینى و دست و پاى او را نبرید.) زیرا من از رسول خدا شنیدم كه میفرمود: مبادا شما كسى را مُثله كنید، و
- «نهج البلاغة» باب رسائل، رساله ١٢
- «نهج البلاغة» باب کتب، رساله ٤٧
