ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

 فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْخَوَارِجِ: قَاتَلَهُ اللَهُ کافِرًا، مَا أَفْقَهَهُ!

 «مردى از خوارج كه در آنجا بود و كلام حضرت را شنید گفت: خدا این كافر را (این علىّ را) بكشد! چقدر خوب مى‌فهمد و چقدر با درایت و با فهم است!»

 فَوَثَبَ الْقَوْمُ لِیقْتُلُوهُ. «أصحاب حضرت از جاى خود برجستند تا او را بكشند.»

 فَقَالَ عَلَیهِ السَّلامُ: رُوَیدًا! إنَّمَا هُوَ سَبٌّ بِسَبٍّ، أَوْ عَفْوٌ عَنْ ذَنْب‌¹.

 «حضرت فرمود: آرام باشید و دست نگهدارید! او مرا سبّى كرده است، جزاى او اینست كه به او سبّى كنم، یا اینكه گناهى را كه كرده است عفو نمایم و از او بگذرم.»

 این را مى‌گویند: إمام! از طرفى علم و دِرایت را ببینید كه چه خوب مطلب را روشن كرده است! و اینكه اینقدر در إسلام توصیه شده است: نكاح كنید، نكاح كنید، براى همین جهت است. هر كس برود نكاح كند، هر زنى را براى خود بگیرد از تمام مفاسد محفوظ است. زن، عصمت است. هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَ‌². زن لباس و پوشش مرد است؛ مرد لباس و ساتر عیوب زن است. و كسیكه زن دارد، أصلًا فكرش دنبال جائى نمى‌رود؛ عبارت: إنَّ أَبْصَارَ هَذِهِ الْفُحُولِ طَوَامِحُ‌، دیگر درباره او نیست. أمّا اگر راه ازدواج بسته شد، و مردم زن نگرفتند، آنوقت بخواهند با دستوراتِ كلاسیك و غیره مطلب را درست كنند، إمكان ندارد؛ و «این قافله تا به حشر لنگ است.»

 در وصیتى كه آن حضرت به مَعْقِل بن قَیس رِیاحِىّ‌مى‌كنند، در آنوقتى كه او را به سه هزار نفر در مقدّمه لشكر خود به سوى شام مى‌فرستند، به او سفارش كرده مى‌نویسند: اتَّقِ اللَهَ الَّذِى لَابُدَّ لَكَ مِنْ لِقَآئِهِ وَ لَا مُنْتَهَى لَكَ دُونَهُ، وَ لَا