ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

بندگانش. ﴿وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌* إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى‌.﴾ علاوه بر اینها، نفس رسول أكرم تا جائى كه راه مى‌یافت در صدد رسانیدن رحمت و خیر به بشر بوده است.

 أَمّا رأى عمر این بود كه: باید أسیران همگى كشته شوند جَزَاءً به تكذیبى كه كرده‌اند؛ و آزارى كه به پیامبر رسانیده‌اند؛ و اهتمامى كه در كشتن رسول خدا داشته أمّا توفیق نیافته‌اند؛ و پیامبر را إخراج نموده و سپس با او مقاتله كرده‌اند.

 عُمَر در این رأى بسیار حسّاسیت بخرج میداد و شدید الأنَفَه‌¹ بود كه مشركین را باید با دست أرحامشان كشت؛ و ریشه و بُن آنها را برآورد؛ تا جائى كه یك تن از آنها بجاى نماند.

 أمّا رسول خدا صلَّى الله علیه و آله كسى بود كه در او كلمه إلهیه كه در محكم قرآن عظیم حكایت شده است متمثّل بود، و آن كلمه اینست كه میگفت: إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى‌ إِلَيَّ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ‌²

 «من پیروى نمى‌كنم مگر از آنچه بمن وحى شده است، من اگر عصیان پروردگارم را بكنم از عذاب روزى بزرگ وحشت و ترس دارم.»

 رسول خدا صلّى الله علیه و آله همه را آزاد ساخت و از روى عفو و كرامت راهشان را باز نمود پس از آنكه از آنان فدیه گرفت.

 أمّا جاهلانِ بمقام عصمت و حكمت او، پس از آن: لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِ‌. «از جاى خود بر نخاستند مگر مانند برخاستن شخص شیطان زده.» ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا. «بعلّت آنكه گفتند»: رسول خدا صلّى الله علیه و آله در این رحمت و شفقتى كه بر آنها آورد و از ایشان فدا