ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

دادن. غِشّ‌ كردن، یعنى مكر و حیله كردن.)

 هیچ پیغمبرى (جنس نبىّ) را با این مادّه سازش نیست؛ و كسى كه غُلول كند، یعنى غلّ و غشّ كند، آن غِلّى را كه كرده است با خود در روز قیامت مى‌آورد، با نفس خود مى‌آورد؛ آنوقت به هر نفسى، آنچه در دنیا كسب كرده است كاملًا داده مى‌شود، و به نحوِ إشباع به او تَوفِیه مى‌شود؛ مُكتسَبات هر نفسى براى آن نفس خواهد بود. و این هم عمل خودشان است، خدا به آنها ظلمى نمى‌كند.»

تفسیر آیه: ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى‌ حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ

 ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى‌ حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ* لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ.¹

 «دأب و روش و سنّتِ هیچ پیغمبرى این نیست كه برودأسیربگیرد؛ بلكه او باید برود و در روى زمین خون مشركین را تا مى‌تواند بریزد. شما یاران و أصحاب پیغمبر این عَرَض و متاع موقّتى دنیا را مى‌خواهید؛ أمّا خداوند آخرت را مى‌خواهد و خداوند داراى عزّت است و دستوراتش از روى إحكام و إتقان است.»

 این آیه در غزوه بَدر نازل شد؛ پس از اینكه مسلمانها جنگ كردند و هفتاد نفر از آنها را أسیر گرفتند.

 در این آیه مباركه خداوند میفرماید: وظیفه مسلمین در جنگ با مشركین ریختن خون آنهاست؛ نه أسیر گرفتن براى استرقاق و به بندگى و غلامى خود در آوردن، و یا فروختن، و یا آزاد نمودن و در برابر آن فِدا (قیمت یك نفر أسیر) گرفتن؛ و چون مسلمین در این غزوه علاوه بر كشتن هفتاد نفر، هفتاد نفر را نیز به إسارت در آوردند، فلهذا مورد عِتاب خدا واقع شده‌اند كه: چرا أسیر گرفتید تا در نتیجه آنها را آزاد كرده و در برابرش فدیه بگیرید؟! این فدیه متاع و