
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1
جلد اول از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «حقیقت مسئلۀ ولایت و برخی فروع آن» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • معنای لغوی و اصطلاحی ولایت • تحلیل و تفسیر ولایت امام معصوم علیهالسلام • آیات و روایاتی که دلالت بر ولایت امام معصوم دارد • اتحاد ولایت امام معصوم با ولایت خدا • ائمه علیهمالسلام کیفیت اجتهاد را به شاگردان خود تعلیم میفرمودند • تبیین و توجیه برخی دستورات ائمه که در ظاهر، خلاف است • تحقیقی دربارۀ اوامر امتحانی • بحث و تحقیق دربارۀ سند و دلالتِ روایت مقبولۀ عمربنحنظله • جعل احکام بر اساس قضایای حقیقیه است، نه خارجیه • بحث پیرامونِ حجّیّت خبر ضعیف، محفوف به قرائن خارجیه
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1
163أعُوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَیدِنَا مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّیبِینَ الطَّاهِرِینَ
وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدَآئِهِمْ أجْمَعِینَ مِنَ الآنَ إلَى قِیامِ یوْمِ الدِّینِ
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللَهِ الْعَلِىِّ الْعَظِیمِ
تفسیر آیه: وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ، و آیه: وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنا غَيْرَهُ
وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ* لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ* ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ* فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حاجِزِينَ1
خداوند مىفرماید: «اگر این بنده ما (محمّد) بعضى از گفتارها را از نزد خود بگوید و به ما نسبت دهد، ما با یدِ قدرتِ خود، او را مىگیریم؛ سپس رگِ قلب او را قطع مىكنیم؛ و آنوقت كیست از شما كه بتواند از او دفاع كند، و او را از عقوبت و كیفر ما دور نگهدارد.
»؟ وَتِین رگى است در قلب كه از آن رگ، خون به تمام بدن سرایت میكند، و جمعِ آن أوْتِنَهو وُتُنآمده است.
اگر پیغمبر از طرف خود چیزى بگوید، ما با یدِ قدرت، او را مىگیریم و بكلّى نابودش مىكنیم. ما سلطنتِ خود را به او تفویض نكردهایم، تا بر طبق مشتَهَیات و سلیقه خود أمر و نهى كند؛ بلكه او بندهاى است مأمور، بتمام معنى الكلمه. او هیچ از خود إظهار نظرى نكرده است كه آن را به ما نسبت دهد؛ یا از تحت ولایت ما خارج، و به ولایت خود مُتّكى باشد. ولایت او عین ولایت
- آيه ٤٤ إلى ٤٧، از سوره ٦٩: الْحَآقّة
