ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

 «اگر ما بر اینها مى‌نوشتیم‌و واجب مى‌كردیم كه خودتان را بكشید، یا جلاء وطن اختیار كنید، از خانه‌ها بیرون بیائید و بروید در جاى دیگر زندگى كنید، ما فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِنْهُمْ‌. هیچكس انجام نمى‌داد، مگر أفراد نادرى.»

 در حالى كه: وَ لَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا ما يُوعَظُونَ بِهِ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ أَشَدَّ تَثْبِيتاً¹ «اگر آنچه را كه به آنها أمر مى‌شود انجام بدهند، براى آنان پسندیده‌تر است، و براى آنها فائده بسیارى دارد و قدمهایشان را در صِراط، ثابت مى‌كند، و آنها را مُحكم و استوار مى‌نماید.»

 وَ إِذاً لَآتَيْناهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْراً عَظِيماً² «ما از نزد خود به آنها أجر عظیم عنایت مى‌كنیم.» وَ لَهَدَيْناهُمْ صِراطاً مُسْتَقِيماً³ «و ما در صراط مستقیم، آنها را هدایت مى‌كنیم».

أثر تبعیت از ولایت، معیت با آن خواهد شد

 سپس مى‌فرماید: وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً⁴

 «و هر كس كه از خدا و رسول إطاعت كند (یعنى از قرآن و سنّت پیغمبر) این أفراد معیت دارند، یعنى یكى مى‌شوند با نَبِیین و صدّیقین و شهداء و صالحین كه خداوند برآنها نعمت بخشیده است. یعنى رفقاء آنها، اینها هستند و چه خوب رفقائى براى إنسان هستند!»

 ذلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ عَلِيماً⁵ «این فضلى است كه از طرف پروردگار رسیده و به به! خداوند چقدر علیم و دانا به حقائق امور است!» كه أفرادى كه از پیغمبر تبعیت كنند، در أثر ولایت پیغمبر، آنها را به جائى مى‌رساند كه با او معیت پیدا مى‌كنند. و این خود، ولایت است. لذا مى‌توان از این آیه استفاده ولایت، و نیز لزوم پیروى از همین أفرادى كه با پیغمبر معیت