
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1
جلد اول از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «حقیقت مسئلۀ ولایت و برخی فروع آن» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • معنای لغوی و اصطلاحی ولایت • تحلیل و تفسیر ولایت امام معصوم علیهالسلام • آیات و روایاتی که دلالت بر ولایت امام معصوم دارد • اتحاد ولایت امام معصوم با ولایت خدا • ائمه علیهمالسلام کیفیت اجتهاد را به شاگردان خود تعلیم میفرمودند • تبیین و توجیه برخی دستورات ائمه که در ظاهر، خلاف است • تحقیقی دربارۀ اوامر امتحانی • بحث و تحقیق دربارۀ سند و دلالتِ روایت مقبولۀ عمربنحنظله • جعل احکام بر اساس قضایای حقیقیه است، نه خارجیه • بحث پیرامونِ حجّیّت خبر ضعیف، محفوف به قرائن خارجیه
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1
34مختفى و مكنون است، و در طبایع آنان ذخیره مىباشد؛ و بواسطه ولایت والى، تمام استعدادات و قابلیتها به مرحله ظهور و بروز مىرسد، و مردم از نهایت درجه فعلیت و كمال خود بهرهمند مىشوند؛ یعنى به سبب قیادت و زعامت و جلودارى شخص والى است كه مجتمَع در صراط مستقیم به حركت در مىآید.
بنابراین، اگر این منصب ولایت و حكومتى كه از لوازم همان ولایت است، به أهلش سپرده شود و در محلّ خود واقع گردد، مردم در دنیا و آخرت متنعّم خواهند بود، و بسوى كمال حقیقى خود حركت مىكنند.
در دنیا به بهترین عیش و زندگى، روزگار خود را مىگذرانند؛ و به بهترین وجه از مواهب إلهیه، كمال استفاده را مىبرند؛ و بدون نگرانى و اضطراب، عمر خود را به پایان مىرسانند، مَعَ الْوُصُولِ إلَى غَایةِ الدَّرَجَاتِ الْمُقَدَّرَةِ لَهُمْ فِى سَیرِهِمُ الْکمَالِىِ. كه نهایةً وصول به أعلى درجه در سیر كمالى را كه خداوند براى بندگانش مقدّر فرموده تضمین مىنماید؛ و در آخرت نیز به ثمرات مَساعى خود در دنیا متلذّذ مىشوند. رسول خدا صلَّى الله علیه و آله و سلِّم فرمود: الدُّنْیا مَزْرَعَةُ الآخِرَةِ1؛ و الدُّنْیا مَتْجَرَةُ الآخِرَةِ؛ یا مِتْجَرَةُ الآخِرَةِ. «دنیا زراعتگاه آخرت» یا «تجارتخانه آخرت» یا «وسیله و آلت تجارت براى آخرت است.»
دنیا همانند ابزار و آلاتى مىماند كه براى وصول به آخرت به إنسان ارزانى داشتهاند. بنابراین در سایه ولایت ولىّ صالح، علاوه بر اینكه مردم در دنیا از كمالات خود به نحو خوبى بهرهمند مىشوند، به آخرتِ نیكو و پسندیده هم خواهند رسید؛ و به فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ2، متنعِّم مىشوند
- «مجموعه ورّام» طبع آخوندى، ص ١٩١، باب ما يُحمد من الجاه؛ و در «شرح غرر و دُرر» آمُدى طبع دانشگاه طهران، ج ١، ص ١٢٠ با اين لفظ آمده: الدُّنْيَا مَعْبَرَةُ الآخِرَةِ.
- قسمتى از آيه ٧١، از سوره ٤٣: الزّخرُف «در آخرت آنچه نفوس به آن راغبند و چشمها از آن لذّت مىبرند، وجود دارد.»
