ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

كنید كه: آیا واقعاً درست مى‌گوید یا نه؟ اگر درست گفت باید عمل كنید؛ و اگر درست نگفت، قابل عمل نیست.

 پس در مقابل خبر فاسق نمى‌توانیم ساكت بنشینیم و بگوئیم: فلان خبر ضعیف است، یا فلانى فاسق است و نباید به خبرش عمل كنیم؛ بلكه باید آنرا دنبال كنیم و ببینیم: آیا شواهدى از كتاب و سنّت، و یا قرائنى از روایات دیگر وجود دارد كه مُعاضد آن باشد؟ آیا أصحاب بر طبق آن عمل نموده و به آن استشهاد كرده‌اند، تا بر أساس عمل آنها شهرت روایتى یا فتوائى پیدا نموده باشد یا نه؟ اگر پیدا شده است باید عمل كنیم؛ و إلّا جائز نیست.

 زیرا ممكن است اتّفاقاً همین خبرى را كه فاسق آورده است، صحیح و مطابق با واقع باشد، و اگر ما به آن عمل نكنیم در مفسده واقع شویم. پس تحقیق و تَبین و تَثبُّت در خبر فاسق ضرورت دارد، تا مطلب روشن شده و به قبول یا ردّ آن مُنجرّ گردد.

 و این نكته است كه ما را در مَخمَصه و مَضیقه مى‌اندازد، و براى ما موجب إشكال مى‌شود؛ و إلّا اگر بنا بود خبر فاسق را از أوّل ردّ كنیم، دیگر موردى براى تحمّل این همه تَعَب و مشقّت و فَحْص نمى‌بود و از ابتداء آنرا مردود دانسته كنار مى‌گذاردیم.

 میگویند: پدرى سه پسر داشت؛ یك پسرش راستگو بود، پسر دیگرش دروغگو، و یك پسرش گاهى أوقات راست میگفت و گاهى أوقات دروغ. این پدر همیشه آن پسرى را كه راستگو بود دعاى به خیر میكرد كه: خدا رحمتش كند؛ خدا عمرش را طولانى كند. آن پسر را هم كه دروغگو بود همیشه دعاى به خیر مى‌كرد كه: خدا هدایتش كند؛ خدا از تقصیراتش بگذرد. أمّا آن پسرى را كه گاهى أوقات راست میگفت و گاهى أوقات دروغ، همیشه لعنت میكرد كه: خدا او را بكشد؛ او را جوانمرگ كند؛ او را از صفحه روزگار بردارد.

 بعضى تعجّب كرده به او گفتند: تو پیوسته آن پسرى كه راستگو است دعا