
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1
جلد اول از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «حقیقت مسئلۀ ولایت و برخی فروع آن» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • معنای لغوی و اصطلاحی ولایت • تحلیل و تفسیر ولایت امام معصوم علیهالسلام • آیات و روایاتی که دلالت بر ولایت امام معصوم دارد • اتحاد ولایت امام معصوم با ولایت خدا • ائمه علیهمالسلام کیفیت اجتهاد را به شاگردان خود تعلیم میفرمودند • تبیین و توجیه برخی دستورات ائمه که در ظاهر، خلاف است • تحقیقی دربارۀ اوامر امتحانی • بحث و تحقیق دربارۀ سند و دلالتِ روایت مقبولۀ عمربنحنظله • جعل احکام بر اساس قضایای حقیقیه است، نه خارجیه • بحث پیرامونِ حجّیّت خبر ضعیف، محفوف به قرائن خارجیه
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1
223یشْعُرْنَ.
أمّا شما كه مرد هستید باید آنها را در محیط مصونیت و عصمت نگهدارى كنید. و به هیچ وجه مِنَ الوُجوه، در این امور بر آنها تنازل ننمائید.
اینك شما ببینید در این جمهورى إسلامى كه بیش از ده سال از عمر آن مىگذرد، هنوز نمىشود كه فقط با تلطُّف و مهربانى به زنان بگویند: خانم حجابت را حفظ كن و خود را از نامَحرم پوشانده و مُویت را نشان نده! زیرا، در صورت عدم تلقّى به قبول، حتماً باید آنها را با قوّه جبریه و قهریه تأدیب كرد. زنها را باید شلّاق زد، تعزیر نمود تا اینكه طبق سنّت إلهى با حجاب باشند. و إلّا اگر از این خانم تقاضا كنیم كه بدن را در پوشش كامل قرار دهید و حجاب داشته باشید، او تقاضاى ما را قبول نمىكند؛ و طبق تقاضاى باطنى خودش عمل مىنماید.
حال اگر شما در این امور، با زن مشورت كنید، صد در صد رأى او بر طبق إحساسات و خود آرائى و جمال آرائى و نشان دادن خود اوست. او هیچگاه در این مشورتها و نشستها و سمینارها، طبق آراء عقلانیه مردان رأى نمیدهد؛ بلكه بر طبق إحساسات و عواطف خود رأى میدهد؛ و این همان مسأله فساد است. و در اینجا حتماً باید مخالفت كرد. مخالفت با نفس أمّاره و شیطان درون؛ و با شیطان برون.
یا مثلًا الآن درب منزل را میزنند؛ برادر زنِ إنسان با زوجهاش، یا برادر إنسان با عیالش مىآید؛ در یك اطاق، زن و مرد با همدیگر مىنشینند؛ اختلاط مىكنند ـ كما اینكه امروزه طبق آداب كفر مرسوم است ـ در حالیكه این زن با آن مرد، نامحرم و آن هم با این نامحرم است. بعد هم سر یك سفره مىنشینند، غذا میخورند، دستها بطرف سفره دراز مىشود، زینتها معلوم میگردد، سر و گردن نشان داده مىشود. با یكدیگر كلام و گفتگو داشته و مىخندند و غذا مىخورند، هر كدام به دیگرى تعارف مىكنند؛ و مىگویند: عیبى ندارد! زیرا
