ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

 بعضى از امور كه أبداً إنسان نباید با زنان مشورت كند؛ و صد در صد باید با آنها مخالفت كرده و بر خلاف آراء آنها رفتار نماید؛ مانند آنجائى كه قضیه ناموس و حفظ حجاب و نگهدارى زن، و أمثال این مسائل است.

 چون طبیعت زن، طبیعت مُتَجَمِّل است؛ طبیعت جمال و إبراز جمال و خود آرائى و خود نشان دادن است. هر زنى در طبع خودش دوست دارد خود را نشان بدهد؛ و این در مرد نیست. مرد میخواهد عقل، فُتوّت، شَجاعت، علم، جاه، قدرت و سیطره‌اش را نشان بدهد. و محلّ و میدان مَعارِك مردان در اینهاست.

 أمّا محلّ معركه زنها در جمال است. هر زنى میخواهد خودش را نشان بدهد. جمال و شكل خود را نشان بدهد. و اگر جمال او در سرحدّ كمال نباشد، خود را به أشیاء زینتى آراسته و با أنواع لوازم آرایش تزئین مى‌نماید تا اینكه جمال خود را در حدّ نصاب بالا آورده، نشان بدهد. و این غریزه زن است!

 در دنیا یك زن پیدا نمى‌شود إلّا اینكه اینطور مى‌باشد. منتهى زنان مؤمنه، این غریزه را بر أساس قواى عقلانىّ و بر أساس دستورات دینىّ در حدّ اعتدال تعدیل مى‌كنند، و زنان دیگر در حدّ إفراط بكار مى‌بندند.

 حال كه زنان داراى این غریزه میباشند، شما براى اینكه آنها را از فساد و اختلاط با مردان، و آلوده شدن و تباهى و فساد نجات بدهید، باید در حفظ و حراست آنها بسیار كوشا باشید! نباید به آنها إجازه بدهید به خیال خود هر جائى كه میخواهند بروند؛ یا اینكه هر لباسى كه خود دوست دارند (لباسهاى نازك) بپوشند. چه، رسول خدا نهى فرمود از اینكه مردى براى زنِ خود لباس نازك بخرد؛ و یا به آنان إجازه دهد كه در حمّامهاى عمومى، یا در عروسیهاى عمومى شركت كنند. و این بدین جهت است كه آنها روى إحساسات و لذّات شهوانى رفتار مى‌كنند؛ و مى‌روند و فرسوده و تباه میشوند، مِنْ حَیثُ إنَّهُنَّ لَا