
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1
جلد اول از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «حقیقت مسئلۀ ولایت و برخی فروع آن» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • معنای لغوی و اصطلاحی ولایت • تحلیل و تفسیر ولایت امام معصوم علیهالسلام • آیات و روایاتی که دلالت بر ولایت امام معصوم دارد • اتحاد ولایت امام معصوم با ولایت خدا • ائمه علیهمالسلام کیفیت اجتهاد را به شاگردان خود تعلیم میفرمودند • تبیین و توجیه برخی دستورات ائمه که در ظاهر، خلاف است • تحقیقی دربارۀ اوامر امتحانی • بحث و تحقیق دربارۀ سند و دلالتِ روایت مقبولۀ عمربنحنظله • جعل احکام بر اساس قضایای حقیقیه است، نه خارجیه • بحث پیرامونِ حجّیّت خبر ضعیف، محفوف به قرائن خارجیه
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1
193لو سگ گزندهاى باشد؛ حتّى سگ هار و گزنده را مُثله نكنید.»
أمیر المؤمنین علیه السّلام در بستر مرگ است، و در این حال با این جنایت عجیبى كه ابن ملجم مرتكب شده و او را از حیات ساقط كرده است، و خلاصه همه این فتنهها و فسادها بر عهده اوست؛ حضرت مىفرماید: من باید حكم خدا و حكم رسول خدا را إطاعت كنم. من در تحت شریعت و أمر رسول خدا هستم؛ و از آن تعدّى نمىكنم. او فرمود: یك ضربت بزن مَکانَ ضَرْبَةٍ. قاتل من به من یك ضربت زده است، من هم باید به او یك ضربت بزنم.
من أمیر المؤمنینم؛ من سیدُ الوَصِیینم؛ من زوج بتول، فاطمه زهراء هستم؛ من شافع أكبر هستم؛ لواى حَمد در روز قیامت بدست من است؛ أمّا این مسائل إیجاب نمىكند كه: من از سنّت رسول خدا، و از حقّ خودم كه كشتن قاتل باشد تجاوز كنم. او به من یك ضربت زده است، شما حقّ دو ضربت زدن به او را ندارید و غیر از قاتل من كسى دیگر را هم نمىتوانید بكشید.
وصیتى دارد آن حضرت به لشكر خود، قبل از آنكه با دشمن در صفّین برخورد كنند:
فرمان أمیر المؤمنین علیه السّلام در صفّین: لَا تُقَاتِلُوهُمْ حَتَّى یبْدَؤُوكُمْ
لَا تُقَاتِلُوهُمْ حَتَّى یبْدَؤُوكُمْ؛ فَإنَّكُمْ بِحَمْدِ اللَهِ عَلَى حُجَّةٍ؛ وَ تَرْكُكُمْ إیاهُمْ حَتَّى یبْدَؤوكُمْ حُجَّةٌ أُخْرَى لَكُمْ عَلَیهِمْ!
«شما با آنها جنگ نكنید، تا زمانیكه آنها ابتدا به جنگ كنند. چرا؟ براى اینكه شما بحمد الله حجّتى دارید، اكنون مىخواهید با حجّت به جنگ آنها بروید، و اگر شما ابتداء نكنید، تا اینكه بگذارید آنها ابتداء كنند، یك حجّتِ دیگر هم علیه آنها پیدا مىكنید، آنوقت، با دو حجّت با آنها جنگ مىكنید!»
فَإذَا كَانَتِ الْهَزِیمَةُ بِإذْنِ اللَهِ، فَلا تَقْتُلُوا مُدْبِرًا، وَ لَا تُصِیبُوا مُعْوِرًا وَ لَا تُجْهِزُوا عَلَى جَرِیحٍ!
«اگر هزیمت اتّفاق افتاد و دشمن بإذن الله فرار كرد، كسى را كه در حال فرار است نكشید؛ (جنگ فقط در صحنه است، حقّ كشتنِ كسى را كه پشت
