ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

نام برده است، میگوید: تا برسد به هفتاد تن از رؤساى كفر، و زعماى شرك همچنانكه بالضّروره معلوم است. اگر این اندیشمندان و نویسندگان، داراى عقل و درایت بودند چگونه میگفتند كه: أخذ فدیه از مشركین قبل از إثخان در أرض و غلظت و ثُخُونت زمین از خون آنان بوده است؟ و چگونه این لوم و سرزنش شامل حال پیامبر مى‌شود بعد از اینگونه قتل و كشتار؛ اى مسلمانان؟! رسول خدا از این تهمت بَرِى است؛ و خداوند، متعالى است از چنین نسبتى به پیامبرش عُلوًّا كَبیرًا.

این آیه راجع به أسیر گرفتن عِیر و قافله أبو سفیان است؛ نه راجع به نفیر و أسیر گرفتن از سپاه قریش

 و تحقیق در مسأله و صواب در تفسیر آنست كه: آیه نازل شده است در مقام تعییب و تعییر به كسانیكه میل داشتند قافله تجارت أبو سفیان و یارانش را به غارت برند؛ بنا بر آنچه را كه خداوند تعالى از ایشان حكایت مى‌كند در گفتارش ـ از این واقعه ـ آنجا كه میگوید:

 وَ إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّها لَكُمْ وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَ يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ يَقْطَعَ دابِرَ الْكافِرِينَ‌¹.

 «و یاد بیاورید زمانى را كه خداوند به شما وعده داد كه یكى از دو گروه (قافله و مال التّجارة أبو سفیان و أصحابش، یا لشكر قریش) براى شما خواهد بود. و شما دوست داشتید آن گروهى كه داراى شوكت نیست (مجهّز به تجهیزات سپاهى و جنگى، و یا عزّت و سربلندى معنوىّ) براى شما باشد؛ و خداوند إراده میكند كه: حقّ را با كلمات خود تثبیت و تحكیم كند؛ و ریشه و بُن كافرین را بِبُرد و قطع نماید.»

 رسول خدا صلّى الله علیه و آله با أصحاب خود مشورت نموده گفت: إنَّ القَوْمَ قَدْ خَرَجُوا عَلَى كُلِّ صَعْبٍ وَ ذَلَوُلٍ. فَمَا تَقُولُونَ؟ الْعِیرُ أَحَبُّ إِلَیكُمْ أَمِ النَّفِیرُ؟

 «طائفه قریش با هر مشكلاتى كه بوده است بر روى مركب‌هاى سركش و