ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

گرفت، مجتهد بوده است و از روى اجتهاد خویش عمل كرده است؛ و كار راست و صواب آن بود كه آنان را بكُشد و آنها را از بیخ و بُن ریشه كن سازد؛ و دلیل آورده‌اند از أخبارى ساختگى و مجعول كه نه عقل و نه نَقل آنرا جائز نمیدانند.

 از جمله آنكه: پس از آنكه رسول خدا فدیه گرفت، صبحگاهان عمر به نزد رسول الله (صلّى الله علیه و آله و سلَّم) رفت، پس ناگهان دید رسول خدا و أبو بكر گریه مى‌كنند. عمر به آنان گفت: چرا گریه میكنید؟! اگر من هم اشك داشته باشم، من هم گریه میكنم؛ و اگر نه بجهت بُكا شما تباكى مى‌كنم!

 پس رسول أكرم (صلّى الله علیه و آله و سلَّم) فرمود: إِنْ كَادَ لَیمَسُّنَا فِى خِلافِ ابْنِ الْخَطَّابِ عَذَابٌ عَظِیمٌ، وَ لَوْ نَزَلَ عَذَابٌ مَا أَفْلَتَ مِنْهُ إلَّا ابْنُ الْخَطَّاب‌¹

 «نزدیك بود كه بر أثر مخالفت با عمر بن خطّاب، عذاب عظیمى بما برسد؛ و اگر عذاب نازل مى‌شد هیچكس از آن رهائى نمى‌یافت مگر پسر خطّاب.»

 گفتند: خداوند این آیه را نازل نمود: ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى‌ حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ* لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌² .... لآیات.

 «پیغمبر را چنین حقّى نیست كه أسیر بگیرد تا اینكه زمین را از خون سرشار كند. شما عَرَض و متاع موقّتىِ دنیا را إراده دارید؛ و خداوند آخرت را