ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

 همانطور كه عرض شد: او شخصى به نام‌ حُرقوص بن زُهَیر (ذو الخُوَیصَرَة) بود؛ و رسول خدا درباره او فرمود: اگر این كشته شده بود، فتنه برداشته شده و دیگر در إسلام فتنه‌اى وجود نداشت. زیرا این مرد منشأ تمام اختلافات و فتنه هاست. و او همان كسى بود كه در جنگ نهروان كشته شد.

رفع إشكال فِقهى و إشكال كلامى از أمر رسول أكرم به كشتن حرقوص

 در اینجا هم دو إشكال وجود دارد: یك إشكال فقهىّ؛ و یك إشكال كلامىّ.

 أمّا إشكال فقهىّ، این است كه: رسول خدا به چه مجوّزى مى‌گوید: برو آن مرد را بكش؟! كسى كه هنوز جنایتى مرتكب نشده و در پشت مسجد مشغول نماز است، نه خونى ریخته است كه به جهت قصاص خون او را بریزند، و نه مرتدّ شده و از إسلام برگشته است؛ این دستور پیغمبر به قتل او بر چه أساس است؟

 مثل اینكه به خدمت أمیر المؤمنین علیه السّلام آمدند و گفتند: ابن مُلجَم را بكش! یا خود ابن ملجم گفت: یا أمیر المؤمنین اگر من قاتل تو هستم، خودت مرا بكش! حضرت فرمود: من چگونه كسى را كه جنایتى نكرده است بكشم؟ ءَأَقْتُلُ قَاتِلِى‌؟! آیا من قاتل خودم را بكشم؟!

 پس رسول خدا به چه دلیل و مُجَوِّز شرعى فرمود: اى علىّ او را بكش؟! یا عمر و أبو بكر را أمر به قتل او نمودند؟! و علاوه اینكه «فَتْكْ» و ترور در إسلام حرام است. اگر كسى را كه در حال نماز مى‌باشد بكشند، فَتْكْ محسوب مى‌شود؛ در حالیكه رسول خدا فرمود: الإسْلامُ قَیدَ الْفَتْك‌¹ إسلام فَتْك را زنجیر كرده است؛ كسى را به نحو فَتْك نمى‌شود كشت.