ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

مصر رفته و از طرف رسول خدا پیغام برده بود، در هنگام مراجعت با آنها همراهى مى‌كرد. و او هم در راه، خیلى از تعالیم دینى را به آن مرد و همین دو مخدّره تعلیم كرد.

 و در بعضى از روایات وارد است كه مابور در بین راه و قبل از اینكه خدمت پیغمبر برسد، إسلام آورد.

 این دو كنیز را كه براى رسول خدا آوردند، حضرت، نسرین را به حسّان بن ثابت بخشیدند و ماریه را براى خودشان قرار دادند.

 بعضى از زنان پیغمبر بخصوص عائشه و حفصه پیغمبر را بسیار أذیت مى‌كردند و مى‌گفتند: این چه كارى است! مگر ما زن‌هاى تو نیستیم و داراى چنین و چنان خصوصیاتى نمى‌باشیم؟

 با اینكه اختیار كنیز بر پیغمبر جائز و حلال است، و لیكن چون ماریه زنى زیبا و داراى خصوصیات ممتازى بود بر او حسد ورزیده و أمر را بر پیغمبر مشكل گردانیدند. لذا آن حضرت خسته شده و ماریه را برداشته، آوردند در أعالىِ مدینه كه متصّل به نَجْد بود، إسكان دادند. در آنجا باغاتى بود و چاه آبى هم براى آنها حَفر نمودند؛ و هم اینك به آنجا مَشْرَبه أُمِّ إبراهیم‌ مى‌گویند. و بعضى از شیعیان در آنجا سُكنى دارند.

 پیغمبر براى دیدن ماریه به آن محلّ مى‌رفتند؛ زیرا از مدینه دور و از فتنه و حسد زنانشان مصون بودند. ماریه زن بسیار بزرگوار و مؤمنه و با فهم، و زن با شخصیت و با أدب و با احتیاط و با تربیتى بود؛ و از محبّین حضرت زهراء و أمیر المؤمنین علَیهِمَا الصّلوةُ و السّلام به حساب مى‌آمد. اینها از خصوصیات بارز او بود كه شاید همین موارد موجب حسد دیگران مى‌گردید.

 خداوند از ماریه فرزندى به رسول خدا داد بنام إبراهیم؛ و یك سال و هشت ماه تقریباً از عمر او گذشت و از دنیا رفت.

 فرزند آوردن ماریه براى عائشه خیلى گران آمد؛ زیرا كه خود بچّه نداشت