ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

عبد الله بن ابَىّ حدّ جارى كند¹ یعنى ممكن است موقعیت یك نفر طورى باشد كه إنسان نتواند كارى بكند. طرف به اندازه‌اى قوىّ است، و سر و صدا و بازار داغ دارد، و أفرادى زیر دستش هستند كه یك مرتبه أوضاع را منقلب مى‌كنند؛ مدینه را منقلب مى‌كنند.

 این عبد الله بن ابَىّ، همان كسى است كه هنگامیكه پیامبر براى جنگ با بنى المصطلق از مدینه بیرون رفته بودند، چنین گفت: اگر اینها به مدینه برگردند، لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَ‌² «ما كه أفراد عزیز و مقتدرى هستیم، مسلمانها و رسول خدا را كه مردمان ذلیلى هستند و زیر دست ما قرار دارند، از مدینه بیرون مى‌ریزیم.»

 عبد الله ابن ابَىّ چنین منافقى بود كه حتّى پیغمبر در اینجا نمى‌تواند حدّ خدا را بر او جارى كند؛ گرچه رسول خدا نمى‌خواست حتّى یك حدّ خدا هم تعطیل شود.

آیه قرآن در رَدْع رسول خدا: وَ إِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما عُوقِبْتُمْ بِهِ

 پیغمبر در جنگ احُد، آن جنگ عجیب و غریب، كه براى مسلمین اتّفاق افتاد و در آن، حضرتِ حمزه را كشتند و مُثلِه كردند، وقتى آمدند و چشمشان به جَسد حضرت حمزه افتاد، كه مُثلِه شده بود (شكمش را پاره كرده بودند، أمعاء و أحشائش را بیرون آورده بودند، گوش و بینى‌اش را بریده بودند، و در بعضى از روایات عامّه داریم مَذاكیرش را بریده بودند) با آن وضع خیلى عجیب كه در روایت واقِدىّ دارد: وَ رَأَى رَسُولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَیهِ وَ ءَالِهِ مَثْلا شَدِیدًا. «دیدند كه به قِسم خیلى بدى، حضرت حمزه را مُثله كرده‌اند.» فَأَحْزَنَهُ ذَلِک المَثْل. «این منظره پیغمبر را در غم و اندوه عمیقى فرو برد».

 ثُمَّ قَالَ: لَئِنْ ظَفَرْتُ بِقُرَیشٍ لَامَثِّلَنَّ بِثَلاثِینَ مِنْهُمْ‌. سپس فرمود: «اگر دست من به قریش برسد، و من ظفر پیدا كنم، سى نفر از آنها را به جزاى این