امام شناسی ج2

وَصِیى وَ وارِثى یقْضى دَینى وَ ینْجِزُ مَوْعِدى عَلىُّ بْنُ ابیطالِبٍ. سپس گوید: احمد بن حنبل این حدیث را در «مناقب» خود آورده است.

 و ابن شهرآشوب نیز در «مناقب» خود ج ١ ص ٥٤٢ با دو سند این حدیث را ذکر کرده است. اول از طبرى روایت نموده با اسناد خود از سلمان‌

 قالَ: قُلْتُ لِرَسُولِ اللَهِ: یا رَسُولَ اللَهِ انَّهُ لَمْ یکُنْ نَبِىٌّ الّا وَ لَهُ وَصِىٌّ، فَمَنْ وَصِیکَ؟ قالَ: وَصِیى وَ خَلیفَتى فى اهْلى وَ خَیرُ مَنْ اتْرُکُ بَعْدى، مُؤَدِّى دَینى وَ مُنْجِزُ عِداتى عَلىُّ بْنَ ابیطالِبٍ.

 دوّم از مطیر بن خالد از انس، و قیس ماناه و عبادة بن عبداللَه از سلمان که هر دوى آنان یعنى انس و سلمان گفتند که پیغمبر فرمود:

 یا سَلْمانُ سَأَلْتَنى مَنْ وَصِیى مِنْ امَّتى، فَهَلْ تَدْرى لِمَنْ کانَ اوْصى الَیهِ مُوسى علیه السّلام؟ قُلْتُ: اللَهُ وَ رَسُولُهُ اعْلَمُ. قالَ: اوْصى الى یوشَعَ لِانَّهُ کانَ اعْلَمَ امَّتِهِ، وَ وَصِیى وَ اعْلَمُ امَّتى بَعْدى عَلِىُّ بْنُ ابیطالِبٍ.

 و همچنین شیخ سلیمان قندوزى در باب پانزدهم از «ینابیع المودة» از «مسند» احمد بن حنبل با اسناد خود از انس بن مالک روایت مى‌کند که‌

 قالَ: قُلْنا لِسَلْمانَ: سَلِ النَّبِىَّ صلّى اللَه علیه و آله و سلّم عَنْ وَصِیهِ، فَقالَ سَلْمانُ: یا رَسُولَ اللَهِ مَنْ وَصِیکَ؟ فَقالَ: یا سَلْمانُ. مَنْ وَصِىُّ مُوسى؟ فَقالَ: یوشَعُ بْنُ نُونٍ. قالَ صلّى اللَه علیه و آله و سلّم: وَصِیى وَ وارِثى یقْضى دَینى وَ ینْجِزُ وَعْدى عَلِىُّ بْنُ ابیطالِبٍ.

 سپس گوید: که ثعلبى حدیث وصیت را نسبت به علىّ‌بن‌أبى‌طالب از براء بن عازب در تفسیر خود ذیل آیه:

 ﴿وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ‌﴾

 روایت کرده است.

 و ابن المغازلى این حدیث را با سند خود از ابن عبّاس و جابر بن عبداللَه انصارى و بریده و ابو ایوب انصارى روایت نموده است.

 و نیز در ص ٢٣١ از «ینابیع المودة» ضمن هفتاد منقبتى که براى امیرالمؤمنین نقل نموده عین این حدیث را از احمد بن حنبل از انس آورده است.

همه پیمبران داراى وصى بوده‌اند

 و نیز در ص ٢٥٣ ضمن مودت هفتمین از کتاب «مودّة القربى» از عبداللَه بن عمر نقل مى‌کند که‌

 قالَ: مَرَّ سَلْمانُ الْفارْسِىُّ وَ هُوَ یریدُ انْ یعُودَ رَجُلًا وَ نَحْنُ جُلُوسٌ فى حَلْقَةٍ وَ فینا رَجُلٌ یقوُلُ: لَوْ شِئْتُ لَانْبَأْتُکُمْ بِأفْضَلِ هذِهِ الْأُمَّةِ بَعْدَ نَبِیها وَ أَفْضَلَ مِنْ هذَینِ الرَّجُلینِ ابى بَکْرٍ وَ عُمَرَ، فَسُئِلَ سَلْمانُ فَقالَ: اما وَ اللَهِ لَوْ شِئْتُ لَانْبَأْتُکُمْ‌