امام شناسی ج2

و تاریکى‌هاى شهوات چون موجى از نور و حقیقت لُجّه‌هاى ژرف هوى و هوس مردم را مى‌شکافى، و حقیقت را براى مردم روشن مى‌کنى. گویا حضرت رسُول اللَه مى‌دیدند که برنامه‌اى که بعد از رحلت آن حضرت تنظیم شده به کلّى اساس اسلام را واژگون و همان بت‌پرستى زمان جاهلیت را به صورت دیگرى در میان مردم مى‌آورد. از برنامه خلفاى بعد از آن حضرت و شیوه معاویه و یزید به خوبى صدق گفتار ما واضح مى‌شود، از خطبه‌هاى «نهج البلاغه» و از خطبه حضرت سید الشّهداء علیه السّلام در اواخر زمان حیات معاویه در منى و سایر فرمایشات آن حضرت معلوم مى‌شود که دیگر خلفاء براى اسلام جان و رمقى باقى نگذاردند.¹

 و چون رسُول خدا مى‌دانستند که یگانه فردى که از حقّ دفاع کند و دَین رسالت را ادا بنماید و عهود و مواثیق خدا را با رسُول خدا انجام دهد و نداى توحید و لا اله الّا اللَه وحدَهُ وحدَه و معناى‌ ﴿قُلْ هُوَ اللَهُ أَحَدٌ﴾ را به گوش دل جهانیان برساند، و یگانه فردى که از اصل توحید با آن حضرت منشعب شده و در درک حقیقت و معارف الهى و فناى در ذات احدیت عالیترین درجات و رفیع‌ترین مقامات را حائز گردیده است امیرالمؤمنین است و بس.² لذا در پاسخ امیرالمؤمنین مى‌فرماید: چرا من به تو عشق نورزم، چرا تو را در آغوش نگیرم، چرا عرق صورت زیباى تو را به چهره خود نسایم؟ تو روح منى، تو جان و حقیقت منى، تو برافرازنده پرچم معدلت و توحید و نگهدارنده دین خدا و سنّت منى، و در شدیدترین مراحل و جانکاه‌ترین عقبات تو حامى و مُعین منى، تو نتیجه رسالت منى، تو علّت مُبقیه و حافظ شریعت خدا در میان‌