
امام شناسی ج2
جلد دوم از مجموعه «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تفسیر آیۀ اولیالأمر» و «وصایت امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در مجلد دوم: • تفسیر آیه «اطاعت از اولیالأمر» • مراد از اولوالأمر، ائمۀ معصومین هستند • پاسخ به اشکالات اهل سنت به دلالت آیۀ اولوالأمر از منظر شیعه • نقد نظریۀ عصمتِ «اجتماع اهل حلّ و عقد» • آراء اکثریت مردم نمیتواند معیار انتخاب امام معصوم باشد • قوانین دین بر اساس توحید است و امام، انسان واصل به توحید • قرآن به وسیلۀ امام، هدایتکنندۀ بشر است • امام باید افضل و در رأس امور امت باشد • وصایت امیرالمؤمنین علیهالسلام از جانب رسولخدا صلیاللهعلیهوآله • اخوّت امیرالمؤمنین با رسول خدا در همۀ مراتب • خلقت رسول خدا و امیرالمؤمنین از نور واحد
امام شناسی ج2
208مقابل کلام رسُول خدا شما چه شکرى بجاى آوردید؟ حضرت فرمود: بر آنچه خدا به من داده حمد او را نمودم و بر این منصبى که براى من اختیار کرده شکر او را بجاى آوردم و از آنچه به من عنایت کرده است زیادتى درخواست کردم.»
حموینى که از بزرگان علماء عامّه است با سند متصّل خود نقل مىکند از جابر بن عبداللَه انصارى قالَ: کُنْتُ یوْماً مَعَ النَّبِىِّ صلّى اللَه علیه و آله و سلّم فى بَعْضِ حیطانِ الْمَدینَةِ وَ یدُ عَلِىٍّ فى یدِهِ، فَمَرَرْنا بنَخْلٍ فَصاحَ النَّخْلُ: هذا محمّد سید الْأَنْبیاءِ وَ هذا عَلىٌّ سید الْاوْصِیاءِ وَ ابُو الْائِمَّةِ الطّاهِرینَ، ثُمَّ مَرَرْنا بِنَخْلٍ فَصاحَ النَّخْلُ: هذا الْمَهْدِىُّ، وَ هذَا الْهادى، ثُمَّ مَرَرْنا بِنَخْلٍ فَصاحَ النَّخْلُ: هذا محمّد رَسُولُ اللَهِ، وَ هذا عَلىٌّ سَیفُ اللَهِ. فَالْتَفَتَ النَّبِىِّ الى عَلىٍّ فَقالَ: یا عَلىُّ سَمِّهِ الصَّیحانِىَّ، فَسُمِّىَ مِنْ ذلِکَ الْیوْمِ الصَّیحانِىَّ.1
«جابر گوید: روزى با حضرت رسُول اللَه در بعضى از باغهاى مدینه حرکت مىکردیم و دست على در دست آن حضرت بود، چون از کنار درخت خرمائى عبور کردیم آن درخت صدا زد: این است محمّد سید پیمبران و این است على سید اوصیاء و پدر امامان پاک، چون به درخت خرماى دیگرى رسیدیم آن درخت صیحه زد: این است مهدى و راه یافته و این است هادى و راهنما، و چون به درخت دیگرى رسیدیم آن درخت ندا کرد: این است محمّد رسُول خدا و این است على شمشیر خدا. سپس حضرت رسُول اللَه به حضرت امیرالمؤمنین رو کرده گفتند: این خرماها را صیحانى نام بگذار و آن درختها از آن روز به صیحانى نامیده شدند.»
و نیز حموینى با اسناد متصّل خود نقل مىکند از سعید بن جبیر از ابن عباس
قالَ: قالَ رَسُولُ اللَهِ صلّى اللَه علیه و آله و سلّم لِامِّ سَلَمَةَ: هذا امیرُ الْمُؤْمِنینَ وَ سید الْمُسْلِمینَ و وَصِیى وَ عَیبَةُ عِلْمى وَ بابِىَ الَّذى اوتى مِنْهُ، اخى فِى الدُّنیا وَ الْآخِرَةِ، وَ مَعى فِى الَّسنامِ الْاعْلى، یقْتُلُ النّاکِثینَ وَ الْقاسِطینَ وَ الْمارِقینَ.2
«ابن عباس گوید: حضرت رسُول اکرم صلّى اللَه علیه و آله و سلّم به امّ سلمه فرمودند: این است
- «غایة المرام» ص ٦١٩ حدیث دوازدهم و «نظم درر السمطین» ص ١٢٤. و در «على و الوصیة» ص ١٩٦ به بعد سه حدیث با مختصر اختلافاتى از «ارجح المطالب» و «مناقب» خوارزمى و «فرائد السّمطین» نقل مىکند.
- «غایة المرام» ص ٦٢٠ حدیث پانزدهم.
