امام شناسی ج2

لَهُ رَسُولُ اللَهِ صلّى اللَه علیه و آله و سلّم: انْتَ اخى فِى الدُّنیا وَ الآخِرةِ¹.

 عبداللَه بن عمر گوید: «رسُول خدا بین اصحاب خود عقد اخوّت بست و هر یک را با دیگرى برادر قرار داد، علىّ‌بن‌أبى‌طالب آمد در حالى که از چشمانش اشک مى‌ریخت عرض کرد: اى رسُول خدا، بین اصحاب خود عقد اخوّت بستى لکن بین من و کسى عقد اخوّت نبسته‌اى؟ حضرت فرمود: اى على تو برادر من هستى در دنیا و آخرت.»

 محبّ الدین طبرى بعد از نقل این حدیث گوید: این حدیث را ترمذى با سند متصّل روایت نموده و گفته است که: حدیثٌ حَسَنٌ. و نیز بَغَوى در «مصابیح» نقل کرده و آن را از احادیث حسان شمرده است.

 و در روایت دیگر از امام احمد حنبل وارد است که:

 انَّ النَّبِىَّ صلّى اللَه علیه و آله و سلّم قالَ لَهُ لَمّا قالَ: آخَیتَ بَینَ اصْحابِکَ و تَرَکْتَنى؟ قالَ: وَ لِمَ تَرانى تَرَکْتُکَ؟ انّما تَرَکْتُکَ لِنَفْسى، انْتَ اخى وَ انَا اخُوکَ.²

 «چون امیرالمؤمنین علیه السّلام به رسُول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم عرض کرد: اى رسُول خدا! بین اصحابت عقد اخوّت بستى و مرا واگذاردى؟ حضرت در پاسخش فرمود: گمان مى‌برى که به چه دلیل من تو را واگذاشتم؟ من تو را براى خودم واگذارده‌ام، تو برادر من هستى و من برادر توام.»

 وَ عَنْ عَلِىٍّ علیه السّلام قالَ: طَلَبَنِى النَّبِىُّ صلّى اللَه علیه و آله و سلّم فَوَجَدَنى فى حائِطٍ نائِماً فَضَرَبَنى بِرِجْلِهِ وَ قالَ: قُمْ فَوَ اللَهِ لَارْضِینَّکَ، انْتَ اخى وَ ابُو وُلْدى، تُقاتِلُ عَلى سُنَّتى، مَنْ ماتَ عَلى عَهْدى فَهُوَ فى کَنْز الْجَنَّةِ، وَ مَنْ ماتَ عَلى عَهْدِکَ فَقَدْ قَضى نَحْبَهُ، وَ مَنْ ماتَ عَلى دینِکَ بَعْدَ مَوتِکَ خَتَمَ اللَهُ لَهُ بالْامْنِ وَ الْایمانِ ما طَلَعَتْ شَمسٌ اوْ غَرَبَتْ. اخرجه احمد³.

 «حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام فرموده‌اند که: رسُول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم به جستجوى من بود تا مرا در محوّطه و باغى خوابیده یافت و با سر انگشت پا به من زد و فرمود: اى على برخیز سوگند به خدا که ترا راضى خواهم نمود. تو برادر من هستى و پدر فرزندان من، تو هستى که براى تثبیت سنّت من در میان مردم کارزار مى‌کنى.