
امام شناسی ج2
جلد دوم از مجموعه «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تفسیر آیۀ اولیالأمر» و «وصایت امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در مجلد دوم: • تفسیر آیه «اطاعت از اولیالأمر» • مراد از اولوالأمر، ائمۀ معصومین هستند • پاسخ به اشکالات اهل سنت به دلالت آیۀ اولوالأمر از منظر شیعه • نقد نظریۀ عصمتِ «اجتماع اهل حلّ و عقد» • آراء اکثریت مردم نمیتواند معیار انتخاب امام معصوم باشد • قوانین دین بر اساس توحید است و امام، انسان واصل به توحید • قرآن به وسیلۀ امام، هدایتکنندۀ بشر است • امام باید افضل و در رأس امور امت باشد • وصایت امیرالمؤمنین علیهالسلام از جانب رسولخدا صلیاللهعلیهوآله • اخوّت امیرالمؤمنین با رسول خدا در همۀ مراتب • خلقت رسول خدا و امیرالمؤمنین از نور واحد
امام شناسی ج2
180کند که امیرالمؤمنین وصىّ رسول خداست باز هم مىگویند: این نصّ و تصریح نیست. هر کس به کتابهاى اهل تسنّن وارد باشد مىداند که تمام آنها مملوّ از وصایت امیرالمؤمنین و تصریحات رسول خداست، مع ذلک مىگویند: رسول خدا تصریح نکرده است.
مشرکین قریش هر روزه آیات باهره و معجزات قاهره از رسول اللَه مىدیدند که هیچ جاى ابهام و تردید براى آنها باقى نمىگذاشت مع ذلک چون نفس آنها حاضر براى قبول قول حق و تمکین از واقع نبود قبول نمىکردند،
﴿وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها حَتَّى إِذا جاؤُكَ يُجادِلُونَكَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ﴾1
«و بعضى از کافران و مشرکان به سخنان تو گوش فرا مىدهند لکن چون ما بر روى دلهاى آنها پردهاى کشیدهایم که فهم آن سخنان نمىکنند و در گوشهاى آنان سنگینى قرار دادهایم لذا اگر تمام آیات الهى را مشاهده کنند باز ایمان نمىآورند تا آنجا که چون نزد تو آیند و در مقام مجادله برآیند، مىگویند این آیات غیر از افسانه سرائى پیشینیان چیز دیگرى نیست.»
﴿وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ﴾2
«و اگر هر آیه و نشانهاى از واقع ببینند باز ایمان نمىآورند و اگر راه رشد و هدایت را ببینند و بفهمند از آن پیروى نمىنمایند و اگر راه ضلالت و گمراهى را ببینند و تشخیص دهند آنرا انتخاب مىنمایند، و این به علّت آن است که آیات ما را تکذیب کرده و از آن غافل شدند.»
﴿وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ﴾3
«و چه بسیارى از آیات خدا در آسمانها و زمین است که این مردم غافل بر آنها مرور نموده و آنها را مشاهده مىکنند لکن به نظر عبرت نمىنگرند و اعراض مىکنند و اکثر خلق خدا به خدا ایمان نداشته بلکه براى او
- سوره انعام: ٦ ـ آیه ٢٦.
- سوره اعراف: ٧ ـ آیه ١٤٦.
- سوره یوسف: ١٢ ـ آیه ١٠٦ و ١٠٧.
