امام شناسی ج2

رأى، دانا و نادان و جامعه شناس و شخص بى اطّلاع را مساوى قرار مى‌دهد، و افراد صاحب درایت و بینش را در ردیف عامى‌ترین افراد قرار مى‌دهد؟

 چگونه شما پاسخگوى این سؤال خواهید بود؟! چگونه در محضر عدل انسان و شرف انسانیت جوابگوى هستید؟! چگونه در برابر عدل پروردگار، حقوق عامّه مردم را به ترک انتخاب پیشوائى که مورد نظر و عنایت عقلاى جامعه و متفکران مردم است، ضایع مى‌کنید؟! و بالنتیجه جامعه را رو به تباهى و فساد مى‌کشید؟!

 این اشکالى است که در نزد حقیر به هواداران دموکراسى جاهلى وارد است، و خداوند تبارک و تعالى الهام فرموده است، بیائید شما پاسخ آنرا بدهید! و هیهات از اینکه بتوانید پاسخ دهید!

 در کتب تاریخ و جامعه شناسى از طرز افکار عامّه مردم بحث‌ها و گفتگوها به میان آمده است؛ و بسیارى از آنان طرز فکر توده‌ها را چنان توصیف مى‌کنند که حقّاً آدمى را دچار شگفت و تعجّب مى‌نمایند، و ما در اینجا براى نمونه مقدارى از آنچه را که مورّخ امین شیعى مذهب ابى الحسن علىّ بن الحُسَین بن على مسعودى متوفاى ٣٤٦ هجرى در کتاب «مروج الذهب» آورده است ذکر مى‌کنیم:

 گوید: از زیرکى‌ها و زرنگى‌هاى معاویه در تسخیر و تسلّط او بر دل‌هاى خاصان خود و عامّه مردم این بود که چون از جنگ صفّین با علىّ‌بن‌أبى‌طالب به دمشق برگشت، یکى از اهالى کوفه که بر شتر خود سوار بود نیز به دمشق وارد شد؛ در اینحال یکى از اهالى دمشق جلوى او را گرفت و گفت: این ناقه، ناقه من است که در جنگ صفین از من گرفته شده است.

 نزاع مرد شامى و مرد کوفى به نزد معاویه کشیده شد، و مرد شامى پنجاه مرد را به عنوان بینه و شاهد به نزد معاویه حاضر ساخت؛ و همگى گواهى دادند که این ناقه متعلّق به مرد شامى است؛ معاویه بر علیه مرد کوفى حکم کرد و دستور داد که شتر را به مرد شامى بدهند.

 مرد کوفى گفت: أصْلَحَک اللَهُ، اى معاویه! این شتر من جَمَل است و اصلًا ناقه نیست (شتر نر است نه شتر ماده) چگونه این پنجاه نفر مرد شاهد، گواهى بر ناقه بودن این شتر دادند و تو هم حکم کردى؟!

 معاویه گفت: اى مرد، این حکمى است که صادر شده است و قابل‌