امام شناسی ج2

«آیا چنین مى‌پندارى که اکثریت مردم مى‌شنوند یا تعقّل مى‌نمایند؟»

 و نیز مى‌فرماید که بسیارى از مردم از آیات ما غافلند. ﴿وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ عَنْ آياتِنا لَغافِلُونَ‌﴾.¹ و در بیست و چهار موضع از قرآن مجید مى‌فرماید که اکثریت مردم نمى‌دانند. در نه موضع بدین لفظ مى‌فرماید: ﴿وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ‌﴾² «ولیکن اکثر مردم نمى‌دانند.» و در نه موضع دیگر بدین لفظ مى‌فرماید: ﴿وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ‌﴾³ «ولیکن اکثر آنها نمى‌دانند.» و در پنج موضع دیگر بدین لفظ مى‌فرماید: ﴿بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ‌﴾⁴ «بلکه اکثر آنها نمى‌دانند.»

 و در یک موضع دیگر بدین لفظ مى‌فرماید: ﴿بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ‌﴾⁵ «بلکه اکثر آنها حقّ را نمى‌دانند و از حقّ روى مى‌گردانند.»

وجود امام به حق براى هدایت اکثریت گمراه ضرورى است‌

 بارى این صورت و نمایش سطح افکار و خواسته‌ها و مراتب فهم و ادراک اکثریت مردم بود که قرآن مجید نشان داد. آیا این مردم مى‌توانند امام براى خود معین کنند؟ امّامى که از هر گونه خطا مصون، و اطاعت او عین اطاعت خدا باشد؛ امّامى که پیوسته آنان را به راه حقّ رهبرى کند و آنان را به کمال استعداد و قابلیت خود برساند، امّامى که روح آنها را تهذیب فرموده و دل آنان را به نور خدا روشن کند، امّامى که آنها را از اضطراب و تشویش و نگرانیهاى خاطرات نفسانیه عبور داده به مقام اطمینان برساند، امّامى که آنها را از شرک بیرون نموده به توحید درآورد. امام کسى است که با حقّ توأم بوده و برخلاف خواسته‌هاى اکثریت با تعلیم و تربیت صحیح آنان را از شهوترانى و عیش‌رانى و بدمستى و خودخواهى و خودبینى با