امام شناسی ج2

ابوسفیان براى کشتن رسول اللَه و مسلمین و از ریشه کندن اسلام و بر باد دادن قرآن و تعدّى به نوامیس مسلمانان از مکه به سوى مدینه تجهیز جیش نموده، و جنگ بدر و احد و احزاب و غیره را بر پا کردند و آن همه خسارات را وارد آوردند.

 این است سطح فکر مردم جاهلى، که در بین مردم زمان‌ها این اصل باقى است گرچه مظاهر آن در هر زمان تفاوت مى‌نماید. و نه تنها در قبائل رسول اللَه مطلب چنین بوده، در تمام امّت‌ها و قبایل، اساس برنامه مردم همان آراء جاهلى و افکار مادى بوده و لذا با پیغمبران در هر زمان از در ستیزگى و نفاق و عدوان وارد مى‌شدند.

 ﴿وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ قَفَّيْنا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى‌ أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ‌﴾¹

 «به موسى کتاب تورات را دادیم و به دنبال او نیز پیغمبرانى را براى مردم فرستادیم و به عیسى ابن مریم بینات و معجزات واضحى عنایت کردیم، و او را به روح القدس مؤید ساختیم. آیا هر وقت رسولى را ما به سوى شما بفرستیم که نفوس شما او را نپذیرد و مطابق خواهشاى نفسانى و اهواء شما نباشد تکبّر نموده دسته‌اى از شما از در تکذیب او وارد شده و دسته‌اى از شما به جنگ با او بر مى‌خیزد؟»

 لذا در تمام زمان‌ها غالباً اکثریت مردم افراد منحرف و سودجوئى بوده‌اند. خداوند در سوره شعراء در هشت موضع که از عادات امّت هشت پیغمبر (قوم حضرت محمّد خاتم النبیین و قوم حضرت موسى و قوم ابراهیم و قوم نوح و قوم هود و قوم صالح و قوم لوط و قوم شعیب) بیاناتى مى‌فرماید و معامله آنان را با پیمبرانشان ذکر مى‌کند، در پایان هر موضعى مى‌فرماید: ﴿وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ﴾‌² یعنى «اکثریت امّت‌هاى آنان مؤمن نبوده‌اند»

 و نیز مى‌فرماید: ﴿فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ كانَ أَكْثَرُهُمْ مُشْرِكِينَ﴾‌³ «نظر بیفکنید و ببینید که عاقبت مردمانى که قبلا بوده‌اند چه شد، اکثریت آنان مشرک بوده‌اند.»