امام شناسی ج2

جنگ با آنان دستور مى‌دهد و مى‌گوید: فَانْ ابَوْا فَقاتِلْهُمْ:¹ «اگر براى بیعت نیامدند و خود را تسلیم بدون قید و شرط ما ننمودند با آنان کارزار کن.» با آنکه مى‌داند و خوب هم مى‌داند که امیرالمؤمنین محور حیات اسلام و قطب سعادت و پیروزى امّت است.

 امیرالمؤمنین فرمود:

 اما و اللَه لقد تقمصها ابن ابى قحافة و انه لیعلم ان محلى منها محل القطب من الرحى، ینحدر عنى السیل و لا یرقى الى الطیر²

 «سوگند به خدا که فرزند ابو قحافه لباس خلافت را در بر کرد، با آنکه به خوبى مى‌دانست که منزله من نسبت به خلافت مانند نسبت قطب است به سنگ آسیا. سیل و باران رحمت از اطراف و جوانب من فرو مى‌ریزد و هیچ مرغ و عنقاى بلند پروازى نمى‌تواند بر فراز سر من اوج گیرد.»

 در اینجا حضرت مى‌فرماید که او مى‌دانست که بدون من آسیا قطب ندارد و در اثر گردش، سنگهایش لغزیده و نه تنها گندم را خرد نمى‌نماید بلکه آسیابان و خانه آسیا را خراب و با خطر مواجه مى‌کند.

 ﴿أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَواءً مَحْياهُمْ وَ مَماتُهُمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ‌﴾.³ ﴿أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ أَنْ يَسْبِقُونا ساءَ ما يَحْكُمُونَ‌﴾.⁴ ﴿وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَبَقُوا إِنَّهُمْ لا يُعْجِزُونَ‌﴾⁵