امام شناسی ج2

بسم اللَه الرحمن الرحیم‌

و صلّى اللَه على محمّد و آله الطاهرین‌

و لعنة اللَه على اعدائهم اجمعین من الآن الى قیام یوم الدین‌

و لا حول و لا قوّه الا باللَه العلى العظیم.

 قال اللَه الحکیم فى کتابه الکریم:

 ﴿يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْ‌ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا﴾¹

 امّام، مربّى انسان به اعلى درجه کمال و آخرین نقطه از ذِروه توحید و مقام معرفت است و چون انسان به حقّ آفریده شده است باید امام به حق راهنما و موصل آدمى بدین ذروه گردد و الا کسى دیگر که ما دون مقام معرفت و توحید و درجات قرب است از این نصیب بى‌بهره است.

خلقت عالم هستى و انسان بر اساس حق است‌

 توضیح این معنى آنکه خداوند مى‌فرماید:

 ﴿ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِ﴾‌²

 «ما آسمانها و زمین و آنچه بین آنهاست را نیافریدیم مگر به حق.»

 ﴿وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلًا ذلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا﴾³

 «ما آسمان و زمین و آنچه بین آن‌ها است را باطل نیافریدیم این گمان کسانى است که روى حق را پوشانیده و کافر شده‌اند.»