امام شناسی ج2

حتّى اخوتّ آن حضرت را انکار کرد¹. تمام این مفاسد نتیجه همان روز سقیفه است که خشت را کج نهاده و مسیر اسلام را از جاى خود عوض نموده و تاریخ را تحریف کردند.

 ابوبکر فَدَک را از حضرت زهرا گرفت، ابوبکر مالک بن نویره را به امّارت خالد بن ولید کشت، ابوبکر از اجرأى حدّ زنا و قتل و فِریه و غارت اموال مسلمین از خالد خوددارى نمود و او را تبرئه کرد². و این باب تبرئه از گناه از آن زمان براى حکام جور و قضاة ظلم و امرأى فاسق و فاجر باز شد.

 عجیب است که بعضى از جهّال در کتب خود نوشته‌اند که حکومت ابوبکر و عمر ساده و یک حکومت الهى بود. از این حکومت ساده که در مقابل اصل اسلام و ولایت کبرى قیام مى‌کند و با تأویل و مصلحت اندیشى سیر حیات مسلمین را تغییر مى‌دهد بیشتر باید ترسید تا حکومت عثمان و معاویه که علناً پرده‌درى مى‌کنند. آنها با جرأت و تهتّکى که داشتند عالم را بر جنایات خود واقف و علناً ابلاغ انحرافات خود را نمودند ولى عمر و ابوبکر که به عنوان حمایت اسلام و عدم تفرقه جماعت مسلمین و به عنوان دلسوزى چنین کارهاى خطیر را انجام دادند حقاً اساس ظلم و پایه‌گذار ستم بودند. ابوبکر با گریه فدک را از حضرت زهرا ربود، ابوبکر به عنوان یک مرد مصلحت اندیش و مُصلح واقعى و بى‌طرف خود را معرّفى کرد، و روزى که بر منبر خطبه خواند و خود را خلیفه معرفى نمود از تصرّف بیت المال نسبت به مصارف شخصیه و خانه خود اظهار بى‌میلى کرد تا عمر او را وادار به تصّرف نمود³ از این لطائف الحِیل و نرمى‌ها بیشتر باید ترسید تا از تجرى عثمان و معاویه.

 بارى تمام این مفاسد که دامنه طویلى پیدا کرد همه و همه نتیجه همان رأى معصومى بود که به عقیده فخر رازى از سقیفه برخاست، فَمَرْحَباً بِهذِهِ السَّقیفَةِ وَ مَرْحَباً بهِذِهِ الْعِصْمَةِ!!

 اگر این بیعت مُنتج رأى عصمت بود چرا ابوبکر مى‌گفت: لا حاجَةً لىِ فِى بَیعَتِکُمْ اقیلُونى‌⁴ کما آنکه بر این معنى حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام گویا هستند