رساله لب اللباب در سیر و سلوک أولی الألباب
علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه «رساله لب اللباب» را که اولین دوره از درسهای اخلاقی و عرفانیِ علامه طباطبائی ـ قدّس سرّه ـ است به همراه تنقیحات و اضافاتی، به رشتۀ تحریر و تقریر درآورده‌اند. این کتابِ نفیس به تصدیق اهل نظر دارای بیانی شیوا و جامعیتی در بیان مراتبِ نفس و ایمان، کیفیت سیروسلوک، و لزوم استمداد از تربیت استاد کامل می‌باشد که به سه زبان فارسی، انگلیسی و فرانسوی ترجمه شده و در برخی از دانشگاه‌های معروف و معتبر دنیا به عنوان منبع تدریس رواج یافته است. اهم مطالب مندرج: • مقام و منزلت انسان در عالم امكان • لزوم حرکت انسان به سمت خدا با تمام شراشر وجود • ضرورت حركت در مسير عرفان و توحيد و فراگیری علوم باطنی • فرق مكتب توحيد با ساير مكاتب؛ و علل معارضه با آن • سیر و سلوک در اصطلاح عرفا • آثار مراقبه در وجود سالک و مراحل آن • لزوم التزام سالک به امور شرعی • راه شناخت استاد کامل و لزوم استمداد از او • شرح تفصيلى عوالم دوازدهگانۀ مقدّم بر عالم خلوص • شرح تفصیلی طریق و کیفیت سیر و سلوک • نفس سلوک و فناء در ذات احديّت، تنها هدف سالک • طریقۀ احراق تنها راه وصول به حقیقت • نفی خواطر یکی از مهمّات وصول به مقصد و مطالب نفیس دیگری كه اطّلاع بر آنها مسير حركت سالك را روشنتر، استقامت او را بيشتر، عزم و اراده او را راسختر و وى را در مقابله با وسوسۀ خنّاسان محفوظ و مصون خواهد داشت.
رساله لب اللباب در سیر و سلوک أولی الألباب
14این آیات قرآنیّه که با جان انسان گفتگو دارد و با باطن انسان تکلّم مى‌کند چگونه افرادى را از متفکّرین و مدرّسین و معلّمین مکتب فلسفه و استدلال دعوت به تعبّد و مراقبه و محاسبۀ نفس نموده تا با اِخلاص در عمل براى رضاى خدا طبق کلام رسول خدا: مَن أخْلَصَ لِلهِ أرْبَعینَ صَباحًا ظَهَرَتْ یَنابیعُ الْحِکْمَةِ مِنْ قَلْبِهِ إلَی لِسانِهِ،1و2 چشمه‌هاى جوشان معارف الهیّه از منابع دل آنها جارى و بر زبان آنها سارى شده و بالأخره سیل خروشان اندیشه‌ها و الهامات و واردات رحمانیّه از کانون وجودشان به حرکت درآمده است.
توصیۀ صدرالمتألهین به خضوع قلب همراه با فراگیری علوم قرآنی
فخر فلاسفۀ شرق، بلکه افتخار فلاسفۀ عالم، صدر المتألّهین شیرازى پس از گذراندن عمر خود را در حکمت متعالیه، در پایان،
- این حدیث شریف به طرق عدیده از رسول خدا روایت شده، با عبارات مختلف و مضمون واحد، و در «احیاء العلوم» ج ٤ ص ٢٢٣ و تعلیقۀ آن در ص ١٩١ و در «عوارف المعارف» مطبوع در حاشیۀ «احیاء العلوم» ج ٢ ص ٢٥٦ بیان شده است.
و در کتب شیعه در «عیون اخبار الرضا» ص ٢٥٨ و «عدّة الداعى» ص ١٧٠ و «اصول کافى» ج ٢ ص ١٦ وارد شده است. و روایت وارده در «عیون» با اسناد خود از حضرت امام رضا علیه السلام از پدرشان از جدّشان از حضرت محمّد بن على الباقر از پدرشان حضرت سجّاد از جابر بن عبد الله انصارى از امیر المؤمنین علیه السلام چنین است که قال رسول الله صَلی اللهُ عَلیْه و آله: ما اَخْلَصَ عَبْدٌ لِلّهِ اَ رْبَعینَ صَبَاحًا اِلاّ جَرَتْ یَنابیعُ الْحِکْمَهِ مِنْ قَلْبِهِ عَلَی لِسانِهِ. - [هر کس چهل روز( خود و کار خود را) براى خداوند خالص کند چشمه‌هاى حکمت از دلش بر زبانش ظاهر گردد].
- این حدیث شریف به طرق عدیده از رسول خدا روایت شده، با عبارات مختلف و مضمون واحد، و در «احیاء العلوم» ج ٤ ص ٢٢٣ و تعلیقۀ آن در ص ١٩١ و در «عوارف المعارف» مطبوع در حاشیۀ «احیاء العلوم» ج ٢ ص ٢٥٦ بیان شده است.