
شرح فقراتی از دعای ابو حمزه ثمالی ج1
جلد اول از مجموعۀ نفیس «شرح فقراتی از دعای ابوحمزۀ ثمالی» متن پیاده شدۀ سخنرانیهای حضرت علامه طهرانی قدّساللَهسرّه پیرامون «شرح دعای ابوحمزۀ ثمالی» میباشد که در هنگام اقامت در طهران، در شبهای ماه مبارک رمضان در مسجد قائم ایراد فرمودهاند که اگر چه این شرح، شرح همۀ فقرات این دعای شریف نیست ولی ایشان به همین مقدار با بیانی مختصر و البته شیوا و سلیس، پرده از برخی حقایق نشکفتۀ این دعای عالیةالمضامین، و و رموز معرفت به توحید حضرت حق، و اسرار سلوک الی اللَه برداشته و مکتوبی ذیقیمت برای جویندگان راه حق و پویندگان سبیل حقیقت و مشتاقان لقاء پروردگار بر جای گذاشتند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • انواع ابتلائات برای تربیت سالکین راه خدا • نجات و سعادت انسان بهوسیلۀ اعتراف به کوتاهی و اشتباه • وصول به معرفت خدا بهوسیلۀ خود خدا • ضرورت معرفت تام به حضرت حق • حضور ذات حق در دل هر شیء • سرعت اجابت خدا و سستی بندگان در دعا • رحمت واسعۀ پروردگار برای امیدواران • نزدیکبودن راه خدا برای نفوس سبکبال • معرفت و محبت به خداوند دلیل سعادت و رستگاری انسان • رنگ خدایی داشتن، سبب ارزش انسان • لقای خداوند آرزوی عظیم سالکان راه خدا • معرفت خداوند تنهای تکیهگاه انسان در نجات از نفس امّاره • گریۀ اهلبیت علیهمالسلام در مناجات، بهجهت عمق معرفت به خداوند • تعویض جوهرۀ انسان با یک توفیق الهی • خداوند هم میدهد و هم میگیرد تا انسان نعمت را از خود نبیند • پادشاهای مطلق خداوند و سریان وجودی او در عوالم هستی
شرح فقراتی از دعای ابو حمزه ثمالی ج1
33أعوذُ باللهِ مِن الشَّیطانِ الرّجیمِ
بِسم اللهِ الرّحمٰنِ الرّحیمِ
و صَلَّی اللهُ علیٰ خَیرِ خَلقه محمّدٍ و آلِه الطّاهرینَ
و لَعنةُ اللهِ علیٰ أعدائِهم أجمَعین
منزلت ابوحمزۀ ثُمالی
ابوحمزۀ ثمالی از اصحاب حضرت سجّاد علیه السّلام و از اصحاب حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام است؛1 و علّت اینکه این دعا به نام ابوحمزۀ ثمالی
- امام شناسی، ج ١٦، ص ٤٦: «منزلت ابوحمزۀ ثمالی:
و از جملۀ ایشان است ابوحمزۀ ثُمالی (ثابت بن دینار)؛ وی از ثقات سلفنا الصّالح و از أعلام ایشان میباشد. علم را از امامان سهگانه: صادق و باقر و زینالعابدین علیهم السّلام اخذ کرده است. او از کسانی است که یکسره به ایشان روی آورده، و در نزد آنان مقرّب بوده است.
امام صادق علیه السّلام بر وی ثنا کردند که: ”أبوحمزةَ فی زمانِه مثلُ سلمانَ الفارِسیِّ فی زمانِه؛* ابوحمزه در زمان خودش، همطراز سلمان فارسی در زمان خود بوده است.“
و از حضرت امام رضا علیه السّلام وارد است که: ”أبوحمزةَ فی زمانِه کلُقمانَ فی زمانِه؛** ابوحمزه در زمان خودش، همطراز لقمان حکیم در زمان خود بوده است.“
وی کتابی در تفسیر قرآن دارد.»
* رجال النّجاشی، ص ١١٥؛ المراجعات، ص ٦١١.
** رجال الکشّی، ج ٢، ص ٤٥٨؛ المراجعات، ص ٦١١.
- امام شناسی، ج ١٦، ص ٤٦: «منزلت ابوحمزۀ ثمالی:
