امام شناسی ج1

تربیت نماید.

 ای مردم دنیا بدانید که أمیرالمؤمنین آن طفل خردسال در آن‌روز در مقابل چنین مشکلاتی به جواب رسول اکرم پاسخ مثبت داد، و با پاسخ خود این امواج سهمگین خطرات را با سینه باز و قلب توانای خود به‌کنار می‌زد، و خود را حاضر برای فداکاری در دقیق‌ترین لحظات و باریکترین دقائق آماده نمود، و تمام صحنه‌ها و پیش‌آمدهای بیست و سه سال زمان رسالت حضرت رسول اکرم و سی سال پیش‌آمدهای ناگوار و خرد کننده بعد از رحلت آن حضرت را چون آئینه در مقابل دیدگان خود دید، و برخاست و فریاد زد: انَا یا رَسولَ اللَهِ

 منم ای پیغمبر خدا که یار و معین تو و مصاحب و ملازم تو باشم، آنی از تو غفلت نورزم، جان و مال و شخصیت و حیثیت و دنیا و عِزّ را به خاک پای مبارکت نثار کنم، منم که حاضرم ببینم ریسمان بر گردن من انداخته و برای اخذ بیعت به مسجد برند¹ و زبان خود را از راه عفّت و صواب خارج نکنم، و احساسات من مرا تحریک نکند.

 منم که حاضرم ببینم در کنار در خانه دخترت هیمه و هیزم گرد آورده خانه را آتش زنند²، و صدای واویلاه وامحمّداه! از نور دیده ات بشنوم، و لکن برای حفظ شریعت، و بقای قرآن و اعلای اسلام اهمّ را فدای مهّم ننموده، از وظیفه خود تجاوز نکنم.

 منم که در دقیق‌ترین اوقات امتحان، در لحظاتی‌که دو بزرگ قریش ابوسفیان و عبّاس آمده و می‌گویند: علی دستت را برای بیعت بیاور با تو بیعت کنیم، در این‌صورت احدی را یارای مخالفت با تو نخواهد بود³ و اگر بخواهی کوچه‌ها و شوارع مدینه را از سواره و پیاده بر علیه غاصبین و دشمنانت پر خواهیم نمود،⁴ هیچ جوابی به آنها ندهم، و سکوت اختیار کنم.

 منم که با گریه و آه از ظلمی که بر دخترت روا داشتند، به قبرت پناهنده شده، بگویم یا ابْنَ امَّ انَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفونی وَ کادوا أَ یقْتُلونَنی⁵