امام شناسی ج1

أُمَّتی وَ وَلیُّ کلِّ مُؤمنٍ بَعدی، فَسَکتَ القَومُ حَتّی أعادَها ثَلاثاً، فَقالَ عَلیٌّ: أنا یا رَسولَ اللَه

 فَوَضَعَ رَاسَهُ فی حِجرهِ وَ تفَلَ فی فیه، وَ قالَ: اللَهمّ املأ جَوفَهُ عِلماً وَ فَهماً وَ حُکماً ثُمَّ قالَ لابی طالبٍ: یا أبا طالبٍ إسمَعِ الآنَ لِابنِک وَ أطِع فَقَد جَعلَهُ اللَهُ مِن نَبیهِ بِمَنزِلَةِ هرونَ مِن موسی

 و مانند: من یؤاخینی و یوازرنی و یکون ولییی و وصیی بعدی و خلیفتی فی اهلی یقضی دینی؟ الی ان قال رسول اللَه لعلی: انت، فقام القوم، و هم یقولون لابی طالب اطع ابنک فقد امر علیک

 و مانند: فایکم یقوم فیبایعنی علی انه اخی، و وزیری، و وصییی و یکون منی بمنزلة هرون من موسی، الا انه لا نبی بعدی، الی ان قام علی فبایعه و اجابه ثم قال: ادن منی فدنا منه ففتح فاه و مج فی فیه من ریقه و تفل بین کتفیه و ثدییه فقال ابو لهب: فبئس ما حبوت به ابن عمک ان اجابک فملات فاه و وجهه بزاقا

 فقال صلی اللَه علیه و آله ملأته حکمة و علما

 و اخیراً نیز استاد حسن احمد لطفی در کتاب شهید خالد: الحسین بن علی، ذیل حدیث را طبق روایت طبری آورده است، و نیز توفیق الحکیم در کتاب محمّد ذیلش را طبق طبری آورده است، و شاعر الغدیر عبد المسیح انطاکی مصری ذیل حدیث را طبق روایت طبری آورده، و یک قصیده غرّائی در این باره سروده است.¹

 ابوجعفر اسکافی گوید: (پس از آنکه این حدیث را مفصلاً ذکر کرده است) آیا طفلی را تکلیف به طبخ طعام می‌کنند، و او را مأمور دعوت کردن قوم و عشیره می‌نمایند؟، و آیا امین سرّ نبوّت می‌گردد کودک پنج ساله یا هفت ساله؟، و آیا غیر از عاقل با فهم را ممکن‌است در زمره پیرمردان و صاحب اعتباران در مجلسی گرد آورد؟ و آیا ممکن‌است که رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله دستش را در دست او بگذارد، و با او عقد و پیوند برادری ببندد و او را وصیّ و جانشین خود قرار دهد، مگر آنکه او اهلیت