امام شناسی ج1

 محمد بن طلحه شافعی مذهب متوفی بسال ٦٥٤ هجری¹ و ابن صباغ مالکی مذهب متوفی بسال ٨٥٥ هجری² می‌گویند:³ که چون أمیرالمؤمنین علیه السّلام بسن تمیز رسیدند در مکه قحطی و غَلای بسیار سختی پدید آمد، به‌طوری که صاحبان عیال را از پای در آورد، و ثروتمندان را نیز تهی دست ساخت ابوطالب که بزرگ قریش بود و دارای عائله فراوان، نیز تهیدست شد، روزی رسول خدا نزد عبّاس که در آن هنگام ثروتمندترین از بنی هاشم بود آمده فرمودند: ای عَمّ از وضع قحط و غلای مکه با خبری و ابوطالب دارای عائله‌ای سنگین است بیا برویم قدری از عائله او را با خود بمنزل آوریم و خود متکفّل امور آنان گردیم تا بر او تخفیفی حاصل شود.

 عبّاس قبول نمود، هر دو به‌خانه ابوطالب آمدند و گفتند: آمده‌ایم که تا قدری از امور تو را متکفّل گردیم، تا آنکه این قحط از مکه رخت بربندد ابوطالب گفت: دو پسر بزرگ مرا، طالب و عقیل را برای من بگذارید و دیگر اختیار با شماست.

 عبّاس، جعفر را برداشت و حضرت رسول اللَه، علی را برداشته هر یک به‌خانه خود رفتند و پیوسته علی در خانه آن‌حضرت و در تحت تربیت آن‌حضرت بود. تا زمانی‌که خداوند آن‌حضرت را به رسالت برانگیخت، در این‌حال نیز علی متابعت نموده ایمان آورده و تصدیق رسالت نمود، و سن آن‌حضرت در آن‌وقت سیزده⁴ سال بود و بعضی گفته‌اند کمتر بوده، و بعضی گفته‌اند بیشتر بوده، لکن اشهر و اکثر اقوال آن‌است که آن حضرت هنوز بحدّ علم و بلوغ نرسیده بودند، و آن‌حضرت اوّلین کسی است که از مردان به رسول خدا ایمان آورده است.⁵

 ثعالبی در تفسیر⁶ آیه مبارکه: